Ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και ο ΟΗΕ
Ημερομηνία δημοσίευσης: 07/04/2011
Του Βασίλη Πριμικήρη*
Στα σύνορα της Ευρώπης έχουμε και πάλι πόλεμο, άσχετα αν ορισμένοι με απύθμενη υποκρισία τον ονομάζουν « ανθρωπιστική επέμβαση». Στον πόλεμο αυτό δυστυχώς συμμετέχει και η Ελλάδα διαθέτοντας τα λιμάνια της, τα αεροδρόμια της και φυσικά τον εναέριο χώρο της.
Στη Λιβύη συνεχίζονται ασταμάτητα οι βομβαρδισμοί. Ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος που ξεκίνησαν οι Γάλλοι, οι Βρετανοί και κλιμακώνουν σήμερα όλες οι ΝΑΤΟϊκές δυνάμεις συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας στο όνομα υποτίθεται της υπεράσπισης του άμαχου πληθυσμού όχι μόνο δεν σταμάτησε μια ανθρώπινη καταστροφή, έναν νέο βάρβαρο εμφύλιο πόλεμο, αλλά τον επέτειναν ακόμη περισσότερο.
Φυσικά, κανείς ορθολογικός και πολύ περισσότερο αριστερός και προοδευτικός άνθρωπος δεν μπορεί να υπερασπισθεί το καθεστώς Καντάφι ειδικότερα τα τελευταία δέκα χρόνια πορείας του. Όμως, θα ήταν τραγικό λάθος κάνοντας μηχανιστικές μεταφορές να μεταφέρουμε λαθεμένα, διαφορετικές πραγματικότητες από άλλες αραβικές χώρες όπου τον τελευταίο καιρό έχουμε λαϊκές εξεγέρσεις.
Τα πράγματα είναι πολύ πιο πολύπλοκα και όπως πάντα η πολιτική υποκρισία δια μέσου της αλόγιστης προπαγάνδας πολλές φορές περισσεύει προκειμένου να δικαιολογηθούν παράνομες και ύπουλες ενέργειες. Τέτοιες είναι οι ενέργειες που δια μέσω πυρός και σιδήρου προσπαθούν να επιβάλουν τα ΝΑΤΟϊκά κοράκια για να εκμεταλλευθούν τον φυσικό πλούτο χωρών και λαών.
Οι παλιές αποικιοκρατικές λογικές επίσης δεν έχουν εξαλειφθεί και με την πρώτη ευκαιρία έρχονται στην επιφάνεια από τις χώρες εκείνες που υποτίθεται ότι έχουν ανεβασμένο τον δείκτη του «πολιτικού πολιτισμού τους» και στην κυριολεξία «σφάζονται» για τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Το θέμα, όμως, που πρέπει να απασχολήσει ιδιαίτερα όλους τους προοδευτικούς ανθρώπους του κόσμου για την υπεράσπιση της ειρήνης και το διεθνές δίκαιο είναι άλλο. Είναι το τεκμήριο της νομιμότητας του ΟΗΕ να επιτρέπει με τη δική του σφραγίδα επεμβάσεις ιμπεριαλιστικές, που όχι μόνο δεν μπαίνουν σαν διαμεσολαβητής στις οποιεσδήποτε αντιμαχόμενες πλευρές, αλλά το αντίθετο στέκονται με τον πιο άγριο τρόπο στο πλευρό της μιας πλευράς, της πλευράς εκείνης και μόνο που εξασφαλίζει τα δικά τους συμφέροντα και το βασικότερο καταλύουν αυθαίρετα κάθε μορφή εθνικής ανεξαρτησίας της οποιασδήποτε χώρας.
Δεν είναι τυχαίο ότι τα τελευταία χρόνια ο ΟΗΕ έχει καταντήσει όργανο νομιμοποίησης και δικαιολόγησης επεμβάσεων ιμπεριαλιστικών και νεοαποικιοκρατικών σε διάφορες περιοχές του κόσμου. Τα παραδείγματα της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας το ’99 και γενικότερα των Βαλκανίων, του Αφγανιστάν και σήμερα της Λιβύης είναι πολύ χαρακτηριστικά. Οι ομοιότητες είναι πολλές.
Ως γνωστό από το 1945 υπάρχει το άρθρο 43 του 7ου κεφ. του Καταστατικού του ΟΗΕ όπου καθαρά αποδέχεται ότι όλα τα μέλη του προκειμένου να συμβάλουν στην διατήρηση της διεθνούς ειρήνης και ασφάλειας αναλαμβάνουν να θέτουν στην διάθεση του Συμβουλίου Ασφαλείας όποτε το ζητήσει με όρους ειδικών συμφωνιών ένοπλες δυνάμεις που θα παρεμβαίνουν αυτές και μόνο…. σε διάφορες επίμαχες περιοχές για να επιβάλουν την ειρήνη ( Κυανόκρανοι ).
Στην πραγματικότητα όμως τα πράγματα δεν είναι έτσι. Ο ΟΗΕ ποτέ δεν κατάφερε να έχει ένα δικό του αξιόμαχο στρατό επέμβασης για την επιβολή της ειρήνης σε αντιμαχόμενες πλευρές σε χώρες μέλη του. Ο ΟΗΕ δεν έκανε σχεδόν τίποτε όσες φορές είχαμε πραγματικές εθνοκαθάρσεις και γενοκτονίες, γιατί απλά πολλές ισχυρές χώρες αρνήθηκαν να δώσουν στρατεύματά τους στον οργανισμό να επέμβει. Οι ίδιες αυτές χώρες όμως δεν δίστασαν να δώσουν την πλήρη στήριξη τους στο ΝΑΤΟ για να κάνει τις δικές του επεμβάσεις εξασφαλίζοντας τα οικονομικά συμφέροντα των Αμερικάνων, των ιμπεριαλιστικών και νεοαποικιοκρατικών δυνάμεων της Ε.Ε και φυσικά των δικών τους.
Στην πρόσφατη περίπτωση της Λιβύης διαπιστώνουμε ξεκάθαρα ότι για μια φορά ακόμα ο ΟΗΕ δεν κατάφερε να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων. Ενώ, πρώτα, θα έπρεπε βάσει και των άρθρων 40-41 του 7ου κεφ. του Καταστατικού του να επιδιώξει μια οποιανδήποτε διαμεσολάβηση μεταξύ των καθεστωτικών και αντικαθεστωτικών στη Λιβύη για την επιβολή της ειρήνης, έκανε ακριβώς το αντίθετο. Μέσω του Συμβουλίου Ασφαλείας και με τη συνένοχη αποχή της Κίνας και της Ρωσίας ο ΟΗΕ, χωρίς καμία διπλωματική προσπάθεια για ειρήνη, έδωσε το πρόσχημα τους Γάλλους και τους Εγγλέζους στην πρώτη φάση και το ΝΑΤΟ στο σύνολό του, σήμερα, στην προώθηση του πολέμου, των βομβαρδισμών που όσο «επιλεκτικοί» κι αν είναι εξαφανίζουν ανθρώπινες ζωές κύρια από τον άμαχο πληθυσμό.
Τελείως έξω από τις αρχές και το καταστατικό του, ο ΟΗΕ γίνεται ένας μηχανισμός νομιμοποίησης της πιο άγριας επέμβασης ιμπεριαλιστικών δυνάμεων ενάντια στην εθνική ανεξαρτησία και την εδαφική ακεραιότητα μιας χώρας μέλους του.
Η κατάσταση στη Λιβύη σήμερα θυμίζει αρκετά το Κόσσοβο του χθες.
Ο ΟΗΕ μη έχοντας δικές του δυνάμεις χρησιμοποιείται για άλλους σκοπούς πέρα και έξω από τους σκοπούς για τους οποίους δημιουργήθηκε.
Ένας ΟΗΕ που χρησιμοποιεί θα μπορούσε να πει κανείς «ειδικούς ιδιωτικούς φρουρούς» για να επιβάλει την θέλησή του εκ των πραγμάτων είναι έρμαιο των «εταιρειών» που του παρέχουν τους ιδιωτικούς φρουρούς. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι όλοι σχεδόν οι επιθετικοί πόλεμοι των ΗΠΑ και των ΝΑΤΟϊκών ιμπεριαλιστικών δυνάμεων έγιναν με την έγκριση ή την ανοχή του ΟΗΕ. Η επανεξέταση του ρόλου του ΟΗΕ σήμερα είναι θέμα μέγιστης σημασίας στην μάχη υπεράσπισης της παγκόσμιας ειρήνης.
Κυριακή 10 Απριλίου 2011
Τετάρτη 30 Μαρτίου 2011
Οι λαοί να αποφασίσουν για το «Σύμφωνο της Ευρώπης»
Η Ευρωπαϊκή Αριστερά στη μάχη για την απόκρουση της επίθεσης:
αναγκαία η συγκρότηση ενός πλατιού μετώπου
Το τριήμερο του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς (ΚΕΑ) και του Συνασπισμού στην Αθήνα για την «Κρίση του δημόσιου χρέους - Προτάσεις της αριστεράς για τη διέξοδο από την κρίση» ήταν χρήσιμο γιατί τέθηκαν για συζήτηση ζητήματα που απασχολούν έντονα τον κόσμο της αριστεράς. Αυτό έδειξε η μεγάλη συμμετοχή του κόσμου και τις τρεις ημέρες των εργασιών, παρά τις μονομέρεια στις συμμετοχές. Τις ημέρες αυτές στις Βρυξέλλες οι ηγέτες της ευρωζώνης αποφάσισαν για το «Σύμφωνο του ευρώ», τη λιτότητα για όλους τους λαούς της ευρωζώνης.
Αυτή την πραγματικότητα περιέγραψε με σαφήνεια ο ηγέτης της γερμανικής αριστεράς, Die Linke, Όσκαρ Λαφοντέν, το Σάββατο το βράδυ μπροστά σε 1.000 άτομα όταν είπε ότι η μόνη καινοτομία του «συμφώνου για το ευρώ» είναι ότι η κα Μέρκελ θέλει να επιβάλει σ’ όλες τις χώρες της Ευρώπης, την πολιτική από την οποία υποφέρουν οι εργαζόμενοι της Γερμανίας».
Η Ευρωπαϊκή Αριστερά απορρίπτει αυτήν την πολιτική και θεωρεί πως ήρθε η ώρα να περάσει σε «αντεπίθεση», όπως είπε ο πρόεδρος του ΚΕΑ Πιερ Λοράν, και συνέχισε: «η συνάντηση στην Αθήνα σηματοδοτεί την έναρξη της πιο μεγάλης εκστρατείας του ΚΕΑ».
Για την ανάγκη να εκφραστούν οι λαοί με δημοψήφισμα, με τη συλλογή ενός εκατ. υπογραφών ώστε να τεθεί στο κέντρο της πολιτικής συζήτησης η δημιουργία ενός «Ταμείου αλληλεγγύης και ανάπτυξης», μίλησε ο Φράνσις Βουρτς πρώην πρόεδρος της ευρωομάδας GUE.
Ο Αλέξης Τσίπρας επεσήμανε ότι «στο τόξο των απόψεων και των δυνάμεων που έδωσε το παρών στο συνέδριό μας υπάρχουν διαφορές. Υπάρχουν όμως και κοινοί τόποι. Υπάρχουν κοινές υποχρεώσεις. Να υπερασπιστούμε τον ελληνικό λαό, υπερβαίνοντας τον κατακερματισμό. Να γίνουμε αξιόπιστη δύναμη».
Η Ευρωπαϊκή Αριστερά στη μάχη για την απόκρουση της επίθεσης:
αναγκαία η συγκρότηση ενός πλατιού μετώπου
Το τριήμερο του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς (ΚΕΑ) και του Συνασπισμού στην Αθήνα για την «Κρίση του δημόσιου χρέους - Προτάσεις της αριστεράς για τη διέξοδο από την κρίση» ήταν χρήσιμο γιατί τέθηκαν για συζήτηση ζητήματα που απασχολούν έντονα τον κόσμο της αριστεράς. Αυτό έδειξε η μεγάλη συμμετοχή του κόσμου και τις τρεις ημέρες των εργασιών, παρά τις μονομέρεια στις συμμετοχές. Τις ημέρες αυτές στις Βρυξέλλες οι ηγέτες της ευρωζώνης αποφάσισαν για το «Σύμφωνο του ευρώ», τη λιτότητα για όλους τους λαούς της ευρωζώνης.
Αυτή την πραγματικότητα περιέγραψε με σαφήνεια ο ηγέτης της γερμανικής αριστεράς, Die Linke, Όσκαρ Λαφοντέν, το Σάββατο το βράδυ μπροστά σε 1.000 άτομα όταν είπε ότι η μόνη καινοτομία του «συμφώνου για το ευρώ» είναι ότι η κα Μέρκελ θέλει να επιβάλει σ’ όλες τις χώρες της Ευρώπης, την πολιτική από την οποία υποφέρουν οι εργαζόμενοι της Γερμανίας».
Η Ευρωπαϊκή Αριστερά απορρίπτει αυτήν την πολιτική και θεωρεί πως ήρθε η ώρα να περάσει σε «αντεπίθεση», όπως είπε ο πρόεδρος του ΚΕΑ Πιερ Λοράν, και συνέχισε: «η συνάντηση στην Αθήνα σηματοδοτεί την έναρξη της πιο μεγάλης εκστρατείας του ΚΕΑ».
Για την ανάγκη να εκφραστούν οι λαοί με δημοψήφισμα, με τη συλλογή ενός εκατ. υπογραφών ώστε να τεθεί στο κέντρο της πολιτικής συζήτησης η δημιουργία ενός «Ταμείου αλληλεγγύης και ανάπτυξης», μίλησε ο Φράνσις Βουρτς πρώην πρόεδρος της ευρωομάδας GUE.
Ο Αλέξης Τσίπρας επεσήμανε ότι «στο τόξο των απόψεων και των δυνάμεων που έδωσε το παρών στο συνέδριό μας υπάρχουν διαφορές. Υπάρχουν όμως και κοινοί τόποι. Υπάρχουν κοινές υποχρεώσεις. Να υπερασπιστούμε τον ελληνικό λαό, υπερβαίνοντας τον κατακερματισμό. Να γίνουμε αξιόπιστη δύναμη».
Κυριακή 13 Μαρτίου 2011
Τρίτη 8 Μαρτίου 2011
Πρόγραμμα του διεθνούς συνεδρίου για το Δημόσιο χρέος
και τις πολιτικές λιτότητας στην Ευρώπη
Ημερομηνία δημοσίευσης: 06/03/2011
Αθήνα, 10-12 Μαρτίου 2011
Σινέ Κεραμεικός - Κεραμεικού 58 & Μαραθώνος 13
Πέμπτη 10 Μαρτίου 2011
19.15-19.30
Έναρξη του συνεδρίου
Συντονίστρια: Ρένα Δούρου, Μέλος της Πολιτικής Γραμματείας του Συνασπισμού (Υπεύθυνη για την Ευρωπαϊκή Πολιτική, την Ευρωπαϊκή Αριστερά και τις Διεθνείς Σχέσεις) Δημήτρης Βίτσας, Γραμματέας του Συνασπισμού Νίκος Πετραλιάς, Πρόεδρος του Ινστιτούτου Νίκος Πουλαντζάς
19.30-22.00
Εναρκτήρια Δημόσια Εκδήλωση
Γιάννης Δραγασάκης, Οικονομολόγος, Πρώην Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Φρανσουά Ντελαπιέρ, Γενικός Γραμματέας του Κόμματος της Αριστεράς - Γαλλία Πέδρο Παέζ, Οικονομολόγος, Τράπεζα του Νότου, Πρώην υπουργός- Ισημερινός Χοσέ Λουίς Σεντέγια, Γενικός Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ισπανίας Μίκαελ Σλεχτ, Βουλευτής, Υπεύθυνος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του DIE LINKE για θέματα Οικονομικής Πολιτικής .
Παρασκευή 11 Μαρτίου 2011
10.00-12.00
Επιπτώσεις της κρίσης στην Ευρώπη
Συντονιστής: Πάνος Τριγάζης, Οικονομολόγος, μέλος της Πολιτικής Γραμματείας του Συνασπισμού Μιχάλης Βακαλούλης, Κοινωνιολόγος, Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Paris VIII-Γαλλία Τζιοβάνα Βέρτοβα, Οικονομολόγος, Επίκουρη Καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο του Μπέργκαμο Μαρία Καραμεσίνη, Οικονομολόγος, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, Ευρωπαϊκή Ερευνητική Ομάδα Dynamo Ρικάρντο Μπελοφιόρε, Οικονομολόγος, Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Μπέργκαμο
12.00-14.00
Αίτια της κρίσης χρέους στην Ευρωζώνη
Συντονιστής: Σπύρος Λαπατσιώρας, Οικονομολόγος, Λέκτορας στο Πανεπιστήμιο Κρήτης Μπριγκίτ Ούνγκερ, Οικονομολόγος, Καθηγήτρια Πανεπιστημίου της Ουτρέχτης - Ολλανδία Γιώργος Σταθάκης, Οικονομολόγος, Καθηγητής Πανεπιστημίου Κρήτης Δημήτρης Σωτηρόπουλος, Οικονομολόγος, Διδάσκων στο Πανεπιστήμιο ΑιγαίουΕυκλείδης Τσακαλώτος, Οικονομολόγος, Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών
14.00 -15.00 Διάλειμμα
15.00-17.00
Πολιτικές της Ε.Ε. για την αντιμετώπιση της κρίσης χρέους
Συντονίστρια: Έλενα Παπαδοπούλου, Οικονομολόγος, Επιστημονική συνεργάτις του ΙΝΠ Βαγγέλης Παπαχρήστος, Οικονομολόγος, Ανεξάρτητος Βουλευτής Θόδωρος Παρασκευόπουλος, Οικονομολόγος, συνεργάτης της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑΜαρίκα Φραγκάκη, Οικονομολόγος, μέλος της Ομάδας των Ευρωπαίων Οικονομολόγων για μια Εναλλακτική Πολιτική στην Ευρώπη Γιαν Τοπορόφσκι, Οικονομολόγος, Αναπληρωτής Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο SOAS του Λονδίνου
17.00-17.30 Διάλειμμα
17.30-19.30
Όψεις της κρίσης στην Ελλάδα Ι
Συντονίστρια: Σίσσυ Βελισσαρίου, Καθηγήτρια στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Αντιπρόεδρος του ΙΝΠ Παναγιώτης Λαφαζάνης, Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Γιώργος Μανιάτης, Καθηγητής ΜΜΕ, Πανεπιστήμιο Αθηνών Αλέξης Μητρόπουλος, Νομικός, Πρόεδρος της Ένωσης για την Υπεράσπιση της Εργασίας και του Κοινωνικού Κράτους Γιάννης Μπανιάς, Μέλος της Γραμματείας της ΑΚΟΑ, πρώην Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ
19.30-22.00
Όψεις της κρίσης στην Ελλάδα ΙΙ
Συντονίστρια: Όλγα Αθανίτη, Μέλος της Γραμματείας της ΑΚΟΑ Νίκος Κοτζιάς, Πολιτικός Επιστήμονας, Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Πειραιά Γιάννης Μηλιός, Καθηγητής στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, υπεύθυνος Οικονομικής Πολιτικής της Πολιτικής Γραμματείας του Συνασπισμού Δημήτρης Παπαδημούλης, Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ, πρώην Ευρωβουλευτής Συνασπισμού Σοφία Σακοράφα, Ανεξάρτητη ΒουλευτήςΓιάννης Τόλιος, Οικονομολόγος, Μέλος της ΚΠΕ του Συνασπισμού.
Σάββατο 12 Μαρτίου 2011
10.00-12.30
Αντιστάσεις των ευρωπαϊκών συνδικάτων και κινημάτων
Συντονιστής: Γιάννης Μπουρνούς, Μέλος της ΚΠΕ του Συνασπισμού, Μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής του ΚΕΑ Νάσος Ηλιόπουλος, Γραμματέας του Κεντρικού Συμβουλίου της Νεολαίας Συνασπισμού Αλέκος Καλύβης, Συνδικαλιστής, Πρώην Αναπληρωτής Πρόεδρος ΓΣΕΕ Ντομινίκ Τζανοτί, Συνδικαλίστρια, FSU-Γαλλία Αλεξάντρα Στρίκνερ, Οικονομολόγος, ATTAC Αυστρία Εκπρόσωπος του Σοσιαλιστικού Κόμματος Ιρλανδίας (π.ε.)
12.30-14.30
Κρίση χρέους και προγράμματα λιτότητας σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Συντονίστρια: Νατάσα Θεοδωρακοπούλου, Οικονομολόγος, Μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας της ΚΠΕ του Συνασπισμού, Μέλος της Γραμματείας της Εκτελεστικής Επιτροπής του ΚΕΑ Εκπρόσωπος του Σιν Φέιν, Ιρλανδία (π.ε.)Ταμάς Μόρβα, Οικονομολόγος, Μέλος της Γραμματείας του Κόμματος Εργατών Ουγγαρίας-2006 Μαριάνα Μορτάγκουα, Οικονομολόγος, Συνεργάτης της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Μπλόκο της Αριστεράς - Πορτογαλία Χαβιέρ Ναβασκουές, Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Σεβίλλης, Γραμματέας της Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων του Κομμουνιστικού Κόμματος Ισπανίας
14.30-15.30 Διάλειμμα
15.30-17.30
Προτάσεις για τη διέξοδο από την κρίση (1)
Συντονιστής: Γαβριήλ Σακελλαρίδης, Οικονομολόγος, Μέλος της ΚΠΕ του Συνασπισμού, Μέλος του Δ.Σ. του ΙΝΠ Ελιζαμπέτ Γκοτιέ, Διευθύντρια του Espaces Marx, μέλος του Δ.Σ. του Δικτύου Transform! - Γαλλία Ερίκ Τουσσαίν, Πρόεδρος της Επιτροπής για την Κατάργηση των Χρεών του Τρίτου Κόσμου - Βέλγιο Μιχάλης Τρεμόπουλος, Ευρωβουλευτής Οικολόγων Πράσινων, Ευρωπαϊκό Πράσινο Κόμμα Νίκος Χουντής, Ευρωβουλευτής ΣΥΡΙΖΑ, Ομάδα GUE-NGL
17.30-19.30
Προτάσεις για τη διέξοδο από την κρίση (2)
Συντονιστής: Ρούρικ Χολμ, Νομικός Εκπρόσωπος του Δικτύου Transform! Γιάννης Βαρουφάκης, Οικονομολόγος, Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών Κώστας Βεργόπουλος, Καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας, Πανεπιστήμιο PARIS VIII Κούνιμπερτ Ράφερ, Οικονομολόγος, Επίκουρος Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της ΒιέννηςΈλμαρ Αλτφάτερ, Πολιτικός Επιστήμονας, μέλος ATTAC Γερμανίας
20.00-22.00
Δημόσια Εκδήλωση
Συντονιστής: Χάρης Γολέμης, Διευθυντής του ΙΝΠ, Μέλος του Δ.Σ. του Δικτύου Τransform!
20.00-20.15
Πρωτοβουλία του ΚΕΑ για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάπτυξης και Αλληλεγγύης
Φράνσις Βιρτς, Πρώην πρόεδρος της Ευρωομάδας GUE-NGL-Γαλλία
20.15-22.00
Πώς θα βγούμε από την κρίση; Οι προτάσεις της Ευρωπαϊκής Αριστεράς
Πιέρ Λοράν, Εθνικός Γραμματέας του Γαλλικού ΚΚ, Πρόεδρος του Κόμματος Ευρωπαϊκή Αριστερά Όσκαρ Λαφοντέν, Πρώην Υπουργός Οικονομικών Γερμανίας, Πρώην Συμπρόεδρος του DIE LΙΝΚΕ Αλέξης Τσίπρας, Πρόεδρος του Συνασπισμού, Αντιπρόεδρος του Κόμματος Ευρωπαϊκή Αριστερά
Οργανωτική Επιτροπή Συνεδρίου:
Ελιζαμπέτ Γκοτιέ, Χάρης Γολέμης, Μίμης Δαρειώτης, Ρένα Δούρου, Κωνσταντίνα Κιντώνη, Βάλτερ Μπάγερ, Γιάννης Μπουρνούς, Έλενα Παπαδοπούλου, Γαβριήλ Σακελλαρίδης, Ρούρικ Χολμ
και τις πολιτικές λιτότητας στην Ευρώπη
Ημερομηνία δημοσίευσης: 06/03/2011
Αθήνα, 10-12 Μαρτίου 2011
Σινέ Κεραμεικός - Κεραμεικού 58 & Μαραθώνος 13
Πέμπτη 10 Μαρτίου 2011
19.15-19.30
Έναρξη του συνεδρίου
Συντονίστρια: Ρένα Δούρου, Μέλος της Πολιτικής Γραμματείας του Συνασπισμού (Υπεύθυνη για την Ευρωπαϊκή Πολιτική, την Ευρωπαϊκή Αριστερά και τις Διεθνείς Σχέσεις) Δημήτρης Βίτσας, Γραμματέας του Συνασπισμού Νίκος Πετραλιάς, Πρόεδρος του Ινστιτούτου Νίκος Πουλαντζάς
19.30-22.00
Εναρκτήρια Δημόσια Εκδήλωση
Γιάννης Δραγασάκης, Οικονομολόγος, Πρώην Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Φρανσουά Ντελαπιέρ, Γενικός Γραμματέας του Κόμματος της Αριστεράς - Γαλλία Πέδρο Παέζ, Οικονομολόγος, Τράπεζα του Νότου, Πρώην υπουργός- Ισημερινός Χοσέ Λουίς Σεντέγια, Γενικός Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ισπανίας Μίκαελ Σλεχτ, Βουλευτής, Υπεύθυνος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του DIE LINKE για θέματα Οικονομικής Πολιτικής .
Παρασκευή 11 Μαρτίου 2011
10.00-12.00
Επιπτώσεις της κρίσης στην Ευρώπη
Συντονιστής: Πάνος Τριγάζης, Οικονομολόγος, μέλος της Πολιτικής Γραμματείας του Συνασπισμού Μιχάλης Βακαλούλης, Κοινωνιολόγος, Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Paris VIII-Γαλλία Τζιοβάνα Βέρτοβα, Οικονομολόγος, Επίκουρη Καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο του Μπέργκαμο Μαρία Καραμεσίνη, Οικονομολόγος, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, Ευρωπαϊκή Ερευνητική Ομάδα Dynamo Ρικάρντο Μπελοφιόρε, Οικονομολόγος, Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Μπέργκαμο
12.00-14.00
Αίτια της κρίσης χρέους στην Ευρωζώνη
Συντονιστής: Σπύρος Λαπατσιώρας, Οικονομολόγος, Λέκτορας στο Πανεπιστήμιο Κρήτης Μπριγκίτ Ούνγκερ, Οικονομολόγος, Καθηγήτρια Πανεπιστημίου της Ουτρέχτης - Ολλανδία Γιώργος Σταθάκης, Οικονομολόγος, Καθηγητής Πανεπιστημίου Κρήτης Δημήτρης Σωτηρόπουλος, Οικονομολόγος, Διδάσκων στο Πανεπιστήμιο ΑιγαίουΕυκλείδης Τσακαλώτος, Οικονομολόγος, Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών
14.00 -15.00 Διάλειμμα
15.00-17.00
Πολιτικές της Ε.Ε. για την αντιμετώπιση της κρίσης χρέους
Συντονίστρια: Έλενα Παπαδοπούλου, Οικονομολόγος, Επιστημονική συνεργάτις του ΙΝΠ Βαγγέλης Παπαχρήστος, Οικονομολόγος, Ανεξάρτητος Βουλευτής Θόδωρος Παρασκευόπουλος, Οικονομολόγος, συνεργάτης της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑΜαρίκα Φραγκάκη, Οικονομολόγος, μέλος της Ομάδας των Ευρωπαίων Οικονομολόγων για μια Εναλλακτική Πολιτική στην Ευρώπη Γιαν Τοπορόφσκι, Οικονομολόγος, Αναπληρωτής Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο SOAS του Λονδίνου
17.00-17.30 Διάλειμμα
17.30-19.30
Όψεις της κρίσης στην Ελλάδα Ι
Συντονίστρια: Σίσσυ Βελισσαρίου, Καθηγήτρια στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Αντιπρόεδρος του ΙΝΠ Παναγιώτης Λαφαζάνης, Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Γιώργος Μανιάτης, Καθηγητής ΜΜΕ, Πανεπιστήμιο Αθηνών Αλέξης Μητρόπουλος, Νομικός, Πρόεδρος της Ένωσης για την Υπεράσπιση της Εργασίας και του Κοινωνικού Κράτους Γιάννης Μπανιάς, Μέλος της Γραμματείας της ΑΚΟΑ, πρώην Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ
19.30-22.00
Όψεις της κρίσης στην Ελλάδα ΙΙ
Συντονίστρια: Όλγα Αθανίτη, Μέλος της Γραμματείας της ΑΚΟΑ Νίκος Κοτζιάς, Πολιτικός Επιστήμονας, Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Πειραιά Γιάννης Μηλιός, Καθηγητής στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, υπεύθυνος Οικονομικής Πολιτικής της Πολιτικής Γραμματείας του Συνασπισμού Δημήτρης Παπαδημούλης, Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ, πρώην Ευρωβουλευτής Συνασπισμού Σοφία Σακοράφα, Ανεξάρτητη ΒουλευτήςΓιάννης Τόλιος, Οικονομολόγος, Μέλος της ΚΠΕ του Συνασπισμού.
Σάββατο 12 Μαρτίου 2011
10.00-12.30
Αντιστάσεις των ευρωπαϊκών συνδικάτων και κινημάτων
Συντονιστής: Γιάννης Μπουρνούς, Μέλος της ΚΠΕ του Συνασπισμού, Μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής του ΚΕΑ Νάσος Ηλιόπουλος, Γραμματέας του Κεντρικού Συμβουλίου της Νεολαίας Συνασπισμού Αλέκος Καλύβης, Συνδικαλιστής, Πρώην Αναπληρωτής Πρόεδρος ΓΣΕΕ Ντομινίκ Τζανοτί, Συνδικαλίστρια, FSU-Γαλλία Αλεξάντρα Στρίκνερ, Οικονομολόγος, ATTAC Αυστρία Εκπρόσωπος του Σοσιαλιστικού Κόμματος Ιρλανδίας (π.ε.)
12.30-14.30
Κρίση χρέους και προγράμματα λιτότητας σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Συντονίστρια: Νατάσα Θεοδωρακοπούλου, Οικονομολόγος, Μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας της ΚΠΕ του Συνασπισμού, Μέλος της Γραμματείας της Εκτελεστικής Επιτροπής του ΚΕΑ Εκπρόσωπος του Σιν Φέιν, Ιρλανδία (π.ε.)Ταμάς Μόρβα, Οικονομολόγος, Μέλος της Γραμματείας του Κόμματος Εργατών Ουγγαρίας-2006 Μαριάνα Μορτάγκουα, Οικονομολόγος, Συνεργάτης της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Μπλόκο της Αριστεράς - Πορτογαλία Χαβιέρ Ναβασκουές, Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Σεβίλλης, Γραμματέας της Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων του Κομμουνιστικού Κόμματος Ισπανίας
14.30-15.30 Διάλειμμα
15.30-17.30
Προτάσεις για τη διέξοδο από την κρίση (1)
Συντονιστής: Γαβριήλ Σακελλαρίδης, Οικονομολόγος, Μέλος της ΚΠΕ του Συνασπισμού, Μέλος του Δ.Σ. του ΙΝΠ Ελιζαμπέτ Γκοτιέ, Διευθύντρια του Espaces Marx, μέλος του Δ.Σ. του Δικτύου Transform! - Γαλλία Ερίκ Τουσσαίν, Πρόεδρος της Επιτροπής για την Κατάργηση των Χρεών του Τρίτου Κόσμου - Βέλγιο Μιχάλης Τρεμόπουλος, Ευρωβουλευτής Οικολόγων Πράσινων, Ευρωπαϊκό Πράσινο Κόμμα Νίκος Χουντής, Ευρωβουλευτής ΣΥΡΙΖΑ, Ομάδα GUE-NGL
17.30-19.30
Προτάσεις για τη διέξοδο από την κρίση (2)
Συντονιστής: Ρούρικ Χολμ, Νομικός Εκπρόσωπος του Δικτύου Transform! Γιάννης Βαρουφάκης, Οικονομολόγος, Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών Κώστας Βεργόπουλος, Καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας, Πανεπιστήμιο PARIS VIII Κούνιμπερτ Ράφερ, Οικονομολόγος, Επίκουρος Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της ΒιέννηςΈλμαρ Αλτφάτερ, Πολιτικός Επιστήμονας, μέλος ATTAC Γερμανίας
20.00-22.00
Δημόσια Εκδήλωση
Συντονιστής: Χάρης Γολέμης, Διευθυντής του ΙΝΠ, Μέλος του Δ.Σ. του Δικτύου Τransform!
20.00-20.15
Πρωτοβουλία του ΚΕΑ για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάπτυξης και Αλληλεγγύης
Φράνσις Βιρτς, Πρώην πρόεδρος της Ευρωομάδας GUE-NGL-Γαλλία
20.15-22.00
Πώς θα βγούμε από την κρίση; Οι προτάσεις της Ευρωπαϊκής Αριστεράς
Πιέρ Λοράν, Εθνικός Γραμματέας του Γαλλικού ΚΚ, Πρόεδρος του Κόμματος Ευρωπαϊκή Αριστερά Όσκαρ Λαφοντέν, Πρώην Υπουργός Οικονομικών Γερμανίας, Πρώην Συμπρόεδρος του DIE LΙΝΚΕ Αλέξης Τσίπρας, Πρόεδρος του Συνασπισμού, Αντιπρόεδρος του Κόμματος Ευρωπαϊκή Αριστερά
Οργανωτική Επιτροπή Συνεδρίου:
Ελιζαμπέτ Γκοτιέ, Χάρης Γολέμης, Μίμης Δαρειώτης, Ρένα Δούρου, Κωνσταντίνα Κιντώνη, Βάλτερ Μπάγερ, Γιάννης Μπουρνούς, Έλενα Παπαδοπούλου, Γαβριήλ Σακελλαρίδης, Ρούρικ Χολμ
Κυριακή 6 Μαρτίου 2011
Του Φαίδωνος Χατζηδημητρίου
Στις 25.1 είχαμε εκείνη την αξέχαστη δήλωση της Δημοκρατικής Αριστεράς που εξομοίωνε τους (στενόμυαλους!) "συμπαραστάτες" των μεταναστών με τους "ακροδεξιούς 'σωτήρες' στον Άγιο Παντελεήμονα". Την επομένη, με μια μεσοβέζικη δήλωση, η Δ.Α. επιχείρησε να σκεπάσει την αήθεια που διέπραξε και έκτοτε πολιτεύεται επί του θέματος μεταξύ αγνόησής του και συγκρατημένης εχθρότητας προς τους απεργούς και το κίνημα συμπαράστασης. Ανάμεσα στην αγνόηση και την εχθρότητα, έχει υιοθετήσει και την πονηρή στάση του δήθεν απολιτικού φιλάνθρωπου: Στέλνει τον κ. Λεβέντη στα νοσοκομεία, ο οποίος βλέπει τους απεργούς πείνας, τους γιατρούς, τη διοίκηση, δηλώνει την ανθρώπινη συμπαράστασή του στη δοκιμασία που περνούν οι πεινώντες και εύχεται αίσιον τέλος. Από ανθρωπιές και ανθρωπισμούς, τίποτ' άλλο. Πήξαμε. Ώς και η Τρέμη με τον Πρετεντέρη. Από πολιτική συμπαράσταση, μηδέν. Ούτε ότι κάποτε υπήρξαν αριστεροί δεν θυμούνται οι τωρινοί νυκοκυραίοι. Αλλά και αυτή η ανθρώπινη και τάχα απολιτική συμπαράσταση, κάλπικα ανθρωπιστική και βαθύτατα αντιδραστική πολιτικά είναι, όταν την ίδια τη μέρα της επίσκεψης Λεβέντη (3.3), η Δ.Α. δηλώνει ότι και το υπουργείο Εσωτερικών και οι απεργοί επιδεικνύουν αδιάλλακτη στάση. Την ίδια ακριβώς ώρα που ο Ραγκούσης λυσσομανά πάνω από έτοιμους, ανοιχτούς τάφους.
* Καραμουρτζούνης. Αμφιλεγόμενος (με τα λεφτά των άλλων) φιλάνθρωπος, που προκάλεσε πάταγο στην Αθήνα περί το 1960. Τοποθέτησε παντού στα πεζοδρόμια χτιστούς κουμπαράδες - κερματοδέκτες για τους πάσχοντες συνανθρώπους.
Στις 25.1 είχαμε εκείνη την αξέχαστη δήλωση της Δημοκρατικής Αριστεράς που εξομοίωνε τους (στενόμυαλους!) "συμπαραστάτες" των μεταναστών με τους "ακροδεξιούς 'σωτήρες' στον Άγιο Παντελεήμονα". Την επομένη, με μια μεσοβέζικη δήλωση, η Δ.Α. επιχείρησε να σκεπάσει την αήθεια που διέπραξε και έκτοτε πολιτεύεται επί του θέματος μεταξύ αγνόησής του και συγκρατημένης εχθρότητας προς τους απεργούς και το κίνημα συμπαράστασης. Ανάμεσα στην αγνόηση και την εχθρότητα, έχει υιοθετήσει και την πονηρή στάση του δήθεν απολιτικού φιλάνθρωπου: Στέλνει τον κ. Λεβέντη στα νοσοκομεία, ο οποίος βλέπει τους απεργούς πείνας, τους γιατρούς, τη διοίκηση, δηλώνει την ανθρώπινη συμπαράστασή του στη δοκιμασία που περνούν οι πεινώντες και εύχεται αίσιον τέλος. Από ανθρωπιές και ανθρωπισμούς, τίποτ' άλλο. Πήξαμε. Ώς και η Τρέμη με τον Πρετεντέρη. Από πολιτική συμπαράσταση, μηδέν. Ούτε ότι κάποτε υπήρξαν αριστεροί δεν θυμούνται οι τωρινοί νυκοκυραίοι. Αλλά και αυτή η ανθρώπινη και τάχα απολιτική συμπαράσταση, κάλπικα ανθρωπιστική και βαθύτατα αντιδραστική πολιτικά είναι, όταν την ίδια τη μέρα της επίσκεψης Λεβέντη (3.3), η Δ.Α. δηλώνει ότι και το υπουργείο Εσωτερικών και οι απεργοί επιδεικνύουν αδιάλλακτη στάση. Την ίδια ακριβώς ώρα που ο Ραγκούσης λυσσομανά πάνω από έτοιμους, ανοιχτούς τάφους.
* Καραμουρτζούνης. Αμφιλεγόμενος (με τα λεφτά των άλλων) φιλάνθρωπος, που προκάλεσε πάταγο στην Αθήνα περί το 1960. Τοποθέτησε παντού στα πεζοδρόμια χτιστούς κουμπαράδες - κερματοδέκτες για τους πάσχοντες συνανθρώπους.
Κυριακή 20 Φεβρουαρίου 2011
Στο Βήμα της Κυριακής ο πρόεδρος του ΣΥΝ Αλέξης Τσίπρας
κάνει λόγο για αναγκαία συμπώρευση ολου του χώρου της
αριστεράς,παραδοσιακής και ριζοσπαστικής,οικολόγων καθώς
επίσης και της μερίδας των σοσιαλιστών του ΠΑΣΟΚ που
βλέπουν καθημερινά την έννοια του σοσιαλισμού να εξευτελί
ζεται.
Για την έξοδο απο την κρίση αναφέρει ο Αλέξης Τσίπρας σαν
μοναδικό τρόπο την επαναδιαπραγμάτευση των όρων του χρέους
ως προς τον τρόπο πληρωμής.
Τα μέτρα της κυβέρνησης θα είναι ανάλογα σε όλους και οχι
μόνον στούς εργαζωμένους και τους κοινωνικά αδύναμους.
Το γιατί δεν ανταποκρίθηκε στην πρόσκληση του υπουργού των
Οικονομικών Γ.Παπακωνσταντίνου ο πρόεδρος του ΣΥΝ απάντησε
οτι η πρόσκληση αυτή έγινε μόνον για να μην υπάρξει ολική
κυβερνητική συντριβή κάτω απο το βάρος του πολιτικού κόστους.
Θεωρεί επίσης ο πρόεδρος του ΣΥΝ για την εκ μέρους κυβέρνησης
στάση των πληρωμών "στημένο παιχνίδι"
Τον τελευταίο καιρό υπήρξαν κατηγορίες κατά του ΣΥΝ οτι
υποθάλπτει το κίνημα του "δεν πληρώνω" για τις αστικές συγκοι
νωνίες και τα διόδια.Ο Αλέξης Τσίπρας αναφέρει σαν πραγματι
κούς υποκινητέςτις παράνομες συμβάσεις των εργολάβων και
τις αυξήσεις του 40%.
κάνει λόγο για αναγκαία συμπώρευση ολου του χώρου της
αριστεράς,παραδοσιακής και ριζοσπαστικής,οικολόγων καθώς
επίσης και της μερίδας των σοσιαλιστών του ΠΑΣΟΚ που
βλέπουν καθημερινά την έννοια του σοσιαλισμού να εξευτελί
ζεται.
Για την έξοδο απο την κρίση αναφέρει ο Αλέξης Τσίπρας σαν
μοναδικό τρόπο την επαναδιαπραγμάτευση των όρων του χρέους
ως προς τον τρόπο πληρωμής.
Τα μέτρα της κυβέρνησης θα είναι ανάλογα σε όλους και οχι
μόνον στούς εργαζωμένους και τους κοινωνικά αδύναμους.
Το γιατί δεν ανταποκρίθηκε στην πρόσκληση του υπουργού των
Οικονομικών Γ.Παπακωνσταντίνου ο πρόεδρος του ΣΥΝ απάντησε
οτι η πρόσκληση αυτή έγινε μόνον για να μην υπάρξει ολική
κυβερνητική συντριβή κάτω απο το βάρος του πολιτικού κόστους.
Θεωρεί επίσης ο πρόεδρος του ΣΥΝ για την εκ μέρους κυβέρνησης
στάση των πληρωμών "στημένο παιχνίδι"
Τον τελευταίο καιρό υπήρξαν κατηγορίες κατά του ΣΥΝ οτι
υποθάλπτει το κίνημα του "δεν πληρώνω" για τις αστικές συγκοι
νωνίες και τα διόδια.Ο Αλέξης Τσίπρας αναφέρει σαν πραγματι
κούς υποκινητέςτις παράνομες συμβάσεις των εργολάβων και
τις αυξήσεις του 40%.
Σάββατο 12 Φεβρουαρίου 2011
Ο ΣΥΡΙΖΑ πέθανε, ζήτω ο νέος ΣΥΡΙΖΑ
Του Βασίλη Κωτούλα
Τώρα είμαστε στην επόμενη μέρα, στην επόμενη σελίδα. Οι σύντροφοι δημιούργησαν τη Δημοκρατική Αριστερά και με χαρά είδα ότι στο κόμμα αυτό ενεργοποιήθηκαν και κάποιοι καλοί μου σύντροφοι και ελπίζω αυτοί και οι νέοι σε ηλικία αγωνιστές να ανανεώσουν και τον ηγετικό του πυρήνα, γιατί αυτός παραμένει τόσο στενός και τόσο παλιός, τα ίδια και τα ίδια πρόσωπα, και αυτό δεν δείχνει -όπως δεν έδειχνε και κατά τη διάρκεια που συγκροτούσαν τη λεγόμενη "Α.Π." στο πλαίσιο του ΣΥΝ- τίποτε το ανανεωτικό.
Θα ευχόμουν και στο κόμμα της Δημοκρατικής Αριστεράς να έχει καλή πορεία και από τη σκοπιά του να συμβάλει στο να πραγματοποιηθεί το ρήγμα εις βάρος του μεταλλαγμένου και ακραία πλέον νεοφιλελεύθερου ΠΑΣΟΚ. Οι αρχικές μου ανησυχίες ότι οι κοινωνικές και πολιτικές δυναμικές θα ωθούσαν τη Δημοκρατική Αριστερά να έχει την κατάληξη του τέως συντρόφου του ΙΚΚ που από μετεξέλιξη σε μετεξέλιξη, δηλαδή από κατρακύλα σε κατρακύλα, από την αρχική αποκομμουνιστικοποίηση στην αποαριστεροποίηση και αρκετοί, ακόμη και ηγέτες του πάλαι ποτέ κραταιού ανανεωτικού ΙΚΚ κατέληξαν να είναι σήμερα και αντικομμουνιστές, ευτυχώς φαίνεται να μην επαληθεύονται. Τις ανησυχίες μου για την πορεία της Δημοκρατικής Αριστεράς δεν τις τροφοδοτούσαν μόνο οι δυναμικές της πολιτικής και κοινωνικής ιστορίας των τελευταίων δύο περίπου δεκαετιών της Ιταλίας και της Ευρώπης, αλλά και το γεγονός ότι το περιεχόμενο αρκετών κειμένων συντρόφων της λεγόμενης "Α.Π.", όσο ήταν στον ΣΥΝ και σήμερα είναι στην Δημοκρατική Αριστερά, ταυτιζόταν και ταυτίζεται -χωρίς οι ίδιοι να το γνωρίζουν και να το συνειδητοποιούν- με αντίστοιχα και σχετικά παλαιότερα κείμενα και προβληματισμούς (και έχω αρκετά τέτοια στο αρχείο μου) των τέως Ιταλών συντρόφων. Στην ελληνική πραγματικότητα όλα τα παραπάνω δεν θα οδηγούσαν και δεν θα οδηγήσουν να γίνει το κόμμα της Δημοκρατικής Αριστεράς κάτι σαν το αντίστοιχο μη αριστερό Δημοκρατικό Κόμμα της Ιταλίας, το οποίο έχει στις γραμμές του πολλά μέλη και ψηφοφόρους αριστερούς, χωρίς το ίδιο ως κόμμα να είναι αριστερό, αλλά να γίνει τσόντα του ΠΑΣΟΚ.
Του Βασίλη Κωτούλα
Τώρα είμαστε στην επόμενη μέρα, στην επόμενη σελίδα. Οι σύντροφοι δημιούργησαν τη Δημοκρατική Αριστερά και με χαρά είδα ότι στο κόμμα αυτό ενεργοποιήθηκαν και κάποιοι καλοί μου σύντροφοι και ελπίζω αυτοί και οι νέοι σε ηλικία αγωνιστές να ανανεώσουν και τον ηγετικό του πυρήνα, γιατί αυτός παραμένει τόσο στενός και τόσο παλιός, τα ίδια και τα ίδια πρόσωπα, και αυτό δεν δείχνει -όπως δεν έδειχνε και κατά τη διάρκεια που συγκροτούσαν τη λεγόμενη "Α.Π." στο πλαίσιο του ΣΥΝ- τίποτε το ανανεωτικό.
Θα ευχόμουν και στο κόμμα της Δημοκρατικής Αριστεράς να έχει καλή πορεία και από τη σκοπιά του να συμβάλει στο να πραγματοποιηθεί το ρήγμα εις βάρος του μεταλλαγμένου και ακραία πλέον νεοφιλελεύθερου ΠΑΣΟΚ. Οι αρχικές μου ανησυχίες ότι οι κοινωνικές και πολιτικές δυναμικές θα ωθούσαν τη Δημοκρατική Αριστερά να έχει την κατάληξη του τέως συντρόφου του ΙΚΚ που από μετεξέλιξη σε μετεξέλιξη, δηλαδή από κατρακύλα σε κατρακύλα, από την αρχική αποκομμουνιστικοποίηση στην αποαριστεροποίηση και αρκετοί, ακόμη και ηγέτες του πάλαι ποτέ κραταιού ανανεωτικού ΙΚΚ κατέληξαν να είναι σήμερα και αντικομμουνιστές, ευτυχώς φαίνεται να μην επαληθεύονται. Τις ανησυχίες μου για την πορεία της Δημοκρατικής Αριστεράς δεν τις τροφοδοτούσαν μόνο οι δυναμικές της πολιτικής και κοινωνικής ιστορίας των τελευταίων δύο περίπου δεκαετιών της Ιταλίας και της Ευρώπης, αλλά και το γεγονός ότι το περιεχόμενο αρκετών κειμένων συντρόφων της λεγόμενης "Α.Π.", όσο ήταν στον ΣΥΝ και σήμερα είναι στην Δημοκρατική Αριστερά, ταυτιζόταν και ταυτίζεται -χωρίς οι ίδιοι να το γνωρίζουν και να το συνειδητοποιούν- με αντίστοιχα και σχετικά παλαιότερα κείμενα και προβληματισμούς (και έχω αρκετά τέτοια στο αρχείο μου) των τέως Ιταλών συντρόφων. Στην ελληνική πραγματικότητα όλα τα παραπάνω δεν θα οδηγούσαν και δεν θα οδηγήσουν να γίνει το κόμμα της Δημοκρατικής Αριστεράς κάτι σαν το αντίστοιχο μη αριστερό Δημοκρατικό Κόμμα της Ιταλίας, το οποίο έχει στις γραμμές του πολλά μέλη και ψηφοφόρους αριστερούς, χωρίς το ίδιο ως κόμμα να είναι αριστερό, αλλά να γίνει τσόντα του ΠΑΣΟΚ.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)