Παρασκευή, 8 Μαρτίου 2013

Ημερομηνία δημοσίευσης: 07/03/2013

ΤΟΥ ΣΠΥΡΟΥ ΡΑΠΑΝΑΚΗ



Ο Ούγκο Τσάβες βάδισε στα χνάρια του Ζαπάτα, του Σιμόν Μπολιβάρ, του Τσε Γκεβάρα, του Αλιέντε, του Μάρκος. Έζησε σαν ήρωας των φτωχών σε όλη τη Γη και ως τέτοιος φεύγει. Πάλεψε για τη δημοκρατία, την κοινωνική δικαιοσύνη, την ανεξαρτησία

"Σε όσους επιθυμούν τον θάνατό μου, εύχομαι να ζήσουν για πολύ για να δουν πως η Μπολιβαριανή Επανάσταση θα πηγαίνει από μάχη σε μάχη και από νίκη σε νίκη" έλεγε ο Πρόεδρος Ούγκο Τσάβες για όλους εκείνους που ανέμεναν τον θάνατό του, μήπως τυχόν και ξεμπερδέψουν με το «αγκάθι» που αμφισβήτησε την παντοκρατορία των κυρίαρχων, τη Μπολιβαριανή Δημοκρατία της Βενεζουέλας.

Και να που συνέβη... Το ημερολόγιο έγραφε 5/3/2013. Αναμενόμενη εξέλιξη; Σαφώς. Η υγεία του μετά την επιστροφή του από την Κούβα, όπου υποβλήθηκε σε δύσκολες και επίπονες επεμβάσεις, στη Βενεζουέλα επιδεινώθηκε. Ο καρκίνος τον νίκησε. Δύσκολα όμως αποδέχεται κάποιος αυτό το νέο. Όχι για λόγους προσωπολατρίας. Ο Τσάβες δεν ήταν άγιος. Επέλεξε να υπερασπιστεί και να στηρίξει μια τάξη, χωρίς περιστροφές, απέναντι σε μια άλλη. Αλλά γιατί ο Ούγκο Τσάβες αντιπροσώπευε και θα αντιπροσωπεύει στο πέρας της Ιστορίας οράματα, ελπίδες και νίκες που γεννήθηκαν μέσα από τα συντρίμμια;

''Πριν τον Τσάβες μάς ένοιαζε αν έχει το παιδί μας παπούτσια, πλέον μας νοιάζει αν έχει και του διπλανού''. Ακριβως αυτή η φράση αποτυπώνει την ουσία της Μπολιβαριανής διαδικασίας. Ο λεηλατημένος λαός της Βενεζουέλας, από τις πολιτικές του ΔΝΤ και των αμερικανοκίνητων κυβερνήσεων, στάθηκε όρθιος στα πόδια του υπό την ηγεσία του Ούγκο Τσάβες, έκανε υπόθεσή του την οικοδόμηση του δημοκρατικού σοσιαλισμού. Η κυβέρνηση Τσάβες έφτιαξε εκατοντάδες δημόσια σχολεία και νοσοκομεία. Όλα τα παιδιά στις φαβέλες του Καράκας είχαν πλέον δικαίωμα στην εκπαίδευση. Όλοι είχαν πρόσβαση στην υγεία. Τα τεράστια ποσοστά αναλφαβητισμού μειώθηκαν εντυπωσιακά. Οι δείκτες της φτώχειας και της ανεργίας χρόνο με τον χρόνο μειώνονται. Οι Βενεζουελάνοι δεν πέθαιναν πια από επιπόλαιες ασθένειες. Η Μπολιβαριανή Επανάσταση έδωσε χώρο στην κοινωνική αυτοοργάνωση, στην ενίσχυση των θεσμών της αλληλεγγύης, στην αυτοδιαχείριση και στους συνεταιρισμούς. Καθιέρωσε τη λαϊκή συμμετοχή στη διακυβέρνηση. Κάθε γειτονιά έχει τη λαϊκή της συνέλευση (κοινοτικά συμβούλια), τους δικούς της αιρετούς εκπροσώπους. Οι μεγάλες αποφάσεις λαμβάνονται με δημοψηφίσματα. Ο άνθρωπος στη Μπολιβαριανή Δημοκρατία είναι στο επίκεντρο.

«Η επανάσταση των ριζοσπαστικών αναγκών δεν θα στηριχτεί στα απαξιωμένα εργαλεία που μας κληροδότησε ο καπιταλισμός. Η ψυχή είναι ο νέος άνθρωπος. Ο νέος άνδρας και η νέα γυναίκα» έλεγε ο Τσάβες, καθώς επέμενε στην ανάγκη της δημιουργίας του νέου ανθρώπου πάνω στον οποίο θα στηριχτεί ο σοσιαλισμός.

Ο πρόεδρος Τσάβες και η Μπολιβαριανή Δημοκρατία στάθηκαν όρθιοι απέναντι στο πραξικόπημα των πετρελαιάδων, των καναλιών και των Αμερικάνων με τη δυναμική υποστήριξη του ίδιου του λαού. Εκατομμύρια Βενεζουελάνοι περικύκλωσαν το προεδρικό μέγαρο Μιραφλόρες και επανέφεραν τον Τσάβες στο τιμόνι της χώρας.

Οι «διανοούμενοι» και οι αυλοκόλακες του νεοφιλελευθερισμού θα βγουν στα μπαλκόνια. Θα πανηγυρίσουν για τον «δικτάτορα» που πέθανε. Για τον λαό της Βενεζουέλας που «απελευθερώθηκε». «Ένας λιγότερος» θα σκέφτηκαν. Είναι πράγματι ενοχλητική η «παρέα» της Βενεζουέλας, του Εκουαδόρ, της Κούβας, της Αργεντινής, της Ουρουγουάης. Το φάντασμα του Σιμόν Μπολιβάρ πλανιέται κάτω από τα πόδια της «αυτοκρατορίας». Η έμπρακτη αμφισβήτηση του νεοφιλελευθέρου καπιταλισμού και του ιμπεριαλισμού πρέπει να μείνει στην αφάνεια, να αποτελέσει παρελθόν.

Ο Ούγκο Τσάβες βάδισε στα χνάρια του Ζαπάτα, του Σιμόν Μπολιβάρ, του Τσε Γκεβάρα, του Αλιέντε, του Μάρκος. Έζησε σαν ήρωας των φτωχών σε όλη τη Γη και ως τέτοιος φεύγει. Πάλεψε για τη δημοκρατία, την κοινωνική δικαιοσύνη, την ανεξαρτησία. Μας έδειξε πώς οι λαοί μπορούν να χαράξουν άλλους δρόμους, μακριά από τη βαρβαρότητα του καπιταλισμού. Η μεγαλύτερη παρακαταθήκη του Ούγκο Τσάβες είναι η παγκόσμια ελπίδα, του σοσιαλισμού του 21ου αιώνα.

Και μπορούμε να του υποσχεθούμε: Σύντροφε Τσάβες, θα αγωνιστούμε για έναν καλύτερο κόσμο, μέχρι την τελική νίκη. Καλό ταξίδι...

Πέμπτη, 31 Ιανουαρίου 2013


Η ΔΗΜΑΡ σε νευρική κρίση

Την ώρα που ο Φώτης Κουβέλης διεκδικεί με αξιώσεις το «κοινωνικό πρόσωπο» της τρικομματικής κυβέρνησης καταθέτοντας προτάσεις για την ανεργία και το «περίφημο» δίχτυ κοινωνικής προστασίας που έχει εξαγγείλει από καιρό, οι διεργασίες στο εσωτερικό του κόμματός του συνεχίζονται, με άγνωστη προς το παρόν κατάληξη για τη συνοχή της ΔΗΜΑΡ.
Ήδη από καιρό στελέχη του κόμματος έχουν συγκροτήσει το Αριστερό Δίκτυο, ένα «ρεύμα ιδεών» – προς το παρόν τουλάχιστον –, όπως το έχουν ονομάσει, το οποίο έχει ταχθεί κατά της συμμετοχής της ΔΗΜΑΡ στην κυβέρνηση Σαμαρά, κατηγορώντας ταυτόχρονα τον Φώτη Κουβέλη ότι έχει απομακρυνθεί από τις αξίες και τις αρ χές που οδήγησαν στην ίδρυση του κόμματος.
Τα στελέχη αυτά, μεταξύ των οποίων βρίσκονται και οι δύο διαγραφέντες βουλευτές Οδυσσέας Βουδούρης και Πάρις Μουτσινάς, αλλά και οι Χρήστος Σταυρόπουλος, Βαγγέλης Ζορκάδης, Θράσος Φωτεινός κ.ά., υποστηρίζουν επιπλέον ότι η προγραμματική συμφωνία που οδήγησε στη συγκρότηση της τρικομματικής κυβέρνησης έχει απολύτως καταστρατηγηθεί, με αποτέλεσμα η ΔΗΜΑΡ σήμερα να αποτελεί απλώς το αριστερό άλλοθι μιας καθαρά «γαλάζιας» πολιτικής.
Εξάλλου το χαριτολόγημα που κυκλοφορούσε εν είδει ανεκδότου στην πρώτη συνάντηση του Αριστερού Δικτύου στο Γκάζι στις 2 Δεκεμβρίου τα λέει όλα: «Free Κουβέλης»! Απελευθερώστε τον Κουβέλη, δηλαδή, με το οποίο εννοούσαν ότι «όταν ο πρόεδρος είχε πάει στις Βρυξέλλες τον Ιούνιο, προφανώς τον κράτησαν... όμηρο οι Ευρωπαίοι!», όπως μας είχε πει τότε χαρακτηριστικά το μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΔΗΜΑΡ και ένας εκ των πρωτεργατών του Αριστερού Δικτύου Ανδρέας Νεφελούδης.
Να σημειωθεί ότι ειδικά ο Νεφελούδης είναι πιο κοντά από οποιοδήποτε άλλο στέλεχος της Αγίου Κωνσταντίνου στην πόρτα εξόδου. Μάλιστα, την ημέρα της διαγραφής των Βουδούρη - Μουτσινά από τον Κουβέλη, με αφορμή την πρόθεσή τους να μην υπερψηφίσουν την κυβερνητική πρόταση για σύσταση Προανακριτικής σχετικά με τη «λίστα Λαγκάρντ» – η οποία μην ξεχνάμε ότι αποτελούσε πρωτοβουλία Κουβέλη – και κλίνοντας περισσότερο προς την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ, ο Νεφελούδης μας είχε πει καθαρά ότι η πορεία του εντός ΔΗΜΑΡ είναι πλέον... υπό διερεύνηση.
Την ίδια μέρα, παραίτηση και αποχώρηση από τη ΔΗΜΑΡ είχε ανακοινώσει και το μέλος της Νομαρχιακής Επιτροπής Χαλκιδικής Γιώργος Τσιριγώτης, κατηγορώντας με επιστολή του το κόμμα ότι αγωνίζεται να σωθεί και να κρατηθεί όρθια «η σημερινή πολιτική τάξη και οι πολιτικοί της και όχι η κοινωνία, όπως διακήρυσσε».
Παράλληλα, ο Τσιριγώτης, αναφερόμενος στη στάση της ΔΗΜΑΡ ως προς την κυβερνητική πολιτική στα μεταλλεία χρυσού της Χαλκιδικής, ανέφερε ότι το θέμα στην Αγίου Κωνσταντίνου... «το έκαναν γαργάρα»! Όπως και να ’χει, η επικείμενη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής της ΔΗΜΑΡ (9-10 Φεβρουαρίου) αναμένεται με μεγάλο ενδιαφέρον...
Ξεχωριστή περίπτωση, όμως, αποτελεί το ιστορικό στέλεχος στον χώρο της Ανανεωτικής Αριστεράς Στέφανος Μπαγεώργος, ο οποίος ήταν και ο μόνος που αποχώρησε από τη ΔΗΜΑΡ με το που αποφασίστηκε η συμμετοχή της στην κυβέρνηση Σαμαρά. Ο Στ. Μπαγεώργος, που ήταν παρών στη συνάντηση του Αριστερού Δικτύου, μιλώντας στο «Π», διαχώρισε τη θέση του λέγοντας ότι ο Δίκτυο αποτελεί μια τάση εντός ΔΗΜΑΡ, ενώ εκείνος έχει αποχωρήσει από το κόμμα...
Δύσκολη συγκυρία
Στις πληροφορίες που τον φέρουν να συνομιλεί με πρώην στελέχη του ΠΑΣΟΚ με στόχο τη δημιουργία μιας συγκροτημένης πολιτικής κίνησης, ακόμα και μιας ενδεχόμενης σύμπραξης με τον ΣΥΡΙΖΑ, ο Μπαγεώργος παραδέχθηκε ότι μιλά με πρώην στελέχη της Ιπποκράτους, αλλά και με στελέχη της Αριστεράς που είναι ανένταχτα. Ωστόσο, διευκρίνισε ότι, σ’ αυτήν τη συγκυρία, είναι πολύ δύσκολη μια συζήτηση που θα έχει προοπτική ένα νέο πολιτικό σχήμα.
«Στις μέρες μας ο καθένας κάνει νέο κόμμα» είπε χαρακτηριστικά και πρόσθεσε: «Εμείς θέλουμε να διατηρήσουμε τη σοβαρότητά μας. Πρόκειται για μια κατ’ αρχήν συζήτηση, για να δούμε πρωτίστως αν συμφωνούμε μεταξύ μας, και όλα δείχνουν ότι υπάρχει ένας κοινός βηματισμός».
Τόνισε, όμως, ότι δεν μπορεί να προβλέψει πού θα καταλήξουν αυτές οι επαφές, δεδομένου ότι τα στελέχη αυτά έχουν διαφορετικές πολιτικές διαδρομές. «Μιλάμε με στελέχη που έχουν διαδρομή μέσα στο ΠΑΣΟΚ 20 και 30 χρόνων, ενώ εγώ και άλλα στελέχη από την Αριστερά έχουμε εντελώς διαφορετική πορεία» μας έλεγε.
Για το ενδεχόμενο συνεργασίας με τον ΣΥΡΙΖΑ, πάντως, τόνισε ότι εκείνος προσωπικά έχει μια διαδρομή στον Συνασπισμό από τη μέρα που γεννήθηκε αυτό το κόμμα, για να καταλήξει ότι «είναι προφανές ότι συζητά, αλλά αυτό δεν σημαίνει τίποτα»...
Όσο για τον «περίφημο» διάλογο για τη διεύρυνση της Κεντροαριστεράς, έχουμε και λέμε: ο Κουβέλης και η επίσημη ΔΗΜΑΡ κάνουν «μπρος - πίσω», κυρίως για να μην ταυτιστούν με ανάλογες πρωτοβουλίες του ΠΑΣΟΚ και του Βενιζέλου. Το Αριστερό Δίκτυο θυμάται τις... ατάκες Μπίστη – που είχε αναφερθεί μέχρι και στη Δράση του Στέφανου Μάνου – και βγάζει καντήλες! Όσο για τον Στέφανο Μπαγεώργο, μας κατέστησε σαφές ότι «εμείς δεν έχουμε καμία σχέση με αυτήν την Κεντροαριστερά!».


Παρασκευή, 14 Δεκεμβρίου 2012

                                                   NON PASARAN

ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

Δελτίο Τύπου


 

  • Γιατί δόθηκαν 1,4 δις ευρώ από το Ελληνικό Κράτος το 2012 για ενίσχυση επιχειρήσεων στα Βαλκάνια τη στιγμή που οι ελληνικές επιχειρήσεις κλείνουν η μία μετά την άλλη από έλλειψη ρευστότητας;
  • Ερώτηση του Ν. Χουντή στην Κομισιόν  


 

Γιατί, το 2012, δόθηκαν 1,4 δις ευρώ από το Ελληνικό Κράτος, στην Ευρωπαϊκή Τράπεζα Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης (ΕΤΑΑ) για ενισχύσεις επιχειρήσεων και άλλες επενδύσεις, κυρίως στα Βαλκάνια, τη στιγμή που οι ελληνικές επιχειρήσεις κλείνουν η μία μετά την άλλη από έλλειψη ρευστότητας; Αυτό το ερώτημα έθεσε ο Ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Ν. Χουντής προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Πιο συγκεκριμένα, ο Ν. Χουντής στην ερώτησή του, αναφέρεται σε ανακοίνωση της ΕΤΑΑ η οποία αφού τονίζει ότι «η Ελλάδα είναι μια σημαντική πηγή άμεσων ξένων επενδύσεων στις χώρες που η ΕΤΑΑ δραστηριοποιείται» σημειώνει ότι «από τον Ιανουάριο του 2012, το ύψος των κοινών επενδύσεων της Ελλάδας με την ΕΤΑΑ έφτασε τα 3,5 δις ευρώ, εκ των οποίων η ΕΤΑΑ έχει μερίδιο 2,1 δις ευρώ και η Ελλάδα 1,4 δις ευρώ». Στη συνέχεια της ερώτησής του ο έλληνας ευρωβουλευτής αφού αναφέρθηκε στη «δραματική» κατάσταση της ελληνικής οικονομίας, σημείωσε ότι εδώ και τρία χρόνια, η Ελληνική κυβέρνηση, το ελληνικό χρηματοπιστωτικό σύστημα και οι ευρωπαϊκοί θεσμοί (Κομισιόν, ΕΤΕπ) απέτυχαν να διοχετεύσουν ρευστότητα στην ελληνική οικονομία
παρά τις επανειλημμένες διακηρύξεις τους.

Ο Ν. Χουντής, κατέληξε τονίζοντας, ότι είναι οξύμωρο το γεγονός ότι η Ελλάδα σπεύδει να χρηματοδοτήσει την ενίσχυση επιχειρήσεων σε άλλες χώρες τη στιγμή που οι ελληνικές επιχειρήσεις κλείνουν η μια μετά την άλλη και κάλεσε την Επιτροπή να σχολιάσει τα παραπάνω και να διευκρινίσει αν υπάρχουν κι άλλοι πόροι που διατέθηκαν από την Ελλάδα για παρόμοιους σκοπούς, εκτός της χώρας.

Σημειώνεται ότι σύμφωνα με την ανακοίνωση της ΕΤΑΑ, οι κοινές επενδύσεις Ελλάδας και της Τράπεζας Ανασυγκρότησης (1,4 δις από την Ελλάδα και 2,1 δις από την ΕΤΑΑ σύνολο 3,5 δις) σε εκ. ευρώ είχαν ως εξής: 841 εκ. για την Ρουμανία, 488 εκ. για την Βουλγαρία, 481 εκ. για την Ρωσία. Κατά τομείς: 1,6 δις στη βιομηχανία- εμπόριο και αγροτικά, 900 εκ. σε χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, 800 εκ. για ενέργεια και 200 εκ. για υποδομές. Επίσης η ΕΤΑΑ αναφέρεται στη στενή συνεργασία της με τις ελληνικές τράπεζες στα Βαλκάνια (Εθνική, Άλφα, Eurobank και Πειραιώς) που στην Βουλγαρία και την Ρουμανία παρείχαν σε 6,540 Μικρομεσαίες Επιχειρήσεις συνολικού ύψους 168 εκ. ευρώ.


 

13.12.2012    Το Γραφείο Τύπου

Τρίτη, 9 Οκτωβρίου 2012

Του Μάνου Στεφανίδη




Μοιάζει το σύστημα σαν θηρίο που σφαδάζει από τα επανωτά χτυπήματα αλλά δεν αποφασίζει να πεθάνει. Όμως τα πράγματα όλο και περισσότερο έρχονται στο φως και τα παίγνια μικρών και μεγάλων παιχτών αποκαλύπτονται με ραγδαίους ρυθμούς.
Ο ρόλος του ενός, ο ρόλος του άλλου μαζί με τις απέλπιδες προσπάθειες για τη συγκάλυψη ρόλων, σκηνοθετών και υποβολέων. Τα μίντια τρώνε τα παιδιά τους όταν αυτά δεν τους χρησιμεύουν πια, όταν δεν μπορούν πλέον να βρουν άλλοθι στ' αφεντικά τους. Επί δεκαετίες οι καθεστωτικοί δημοσιογράφοι, προβεβλημένοι και αφανείς, δεν έκαναν τίποτε άλλο παρά να διαστρεβλώνουν, να συσκοτίζουν την αλήθεια σε όφελος της εργοδοσίας (τους) αλλά και των ίδιων ως (μελλοντικών) επιχειρηματιών. Δείτε πόσοι δημοσιογράφοι του συστήματος, κανονικοί δημόσοι υπάλληλοι όπως θα 'λεγε ο Γιώργος Αναδρανιστάκης, έγιναν εκδότες, τηλεοπτικοί παραγωγοί, για να καταλήξουν βουλευτές και υπουργοί.
Αυτοί λοιπόν οι θεράποντες της “ανεξάρτητης” δημοσιογραφίας και ελευθεροτυπίας θα ήλεγχαν πρωθυπουργούς και πολιτικά πρόσωπα, θα ερευνούσαν σε βάθος υποθέσεις που πυορρούσαν και θα απέδιδαν ευθύνες σε όσους οδήγησαν τη χώρα στη χρεωκοπία και την κοινωνία στον εξευτελισμό και την ταπείνωση; Για όλα φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ βέβαια όπως θα 'λεγε ο Πρετεντέρης και η παλαβή Αριστερά που παίζει εν ου παικτοίς που θα 'γραφε ο Μανδραβέλης. Τι κι αν σήμερα όλη η σώφρων -δηλαδή η μη παλαβή- Ευρώπη διαπιστώνει πως το Μνημόνιο δεν βγαίνει και πως οι δανειστές δεν στραγγαλίζουν μόνο την Ελλάδα αλλά κι σούμπιτη την Ευρωζώνη; Για όλα φταίει ο Τσίπρας! Έστω κι αν την πολιτική του Τσίπρα και του ΣΥΡΙΖΑ οικειοποιήθηκαν προεκλογικά από τη Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ και η ΔΗΜ.ΑΡ. για να υφαρπάξουν την ψήφο του ελληνικού λαού, ενώ τώρα χορεύουν κατά τα κέφια του κ. Τόμσεν και του άλλου του Μαζόχα. Οι μάσκες όμως πέφτουν: Ο Βενιζέλος έκρινε πως η λίστα Λαγκάρντ είναι προϊόν υποκλοπής και ο Διώτης συμφώνησε! Αυτός ήταν κι αυτός είναι ο ΣΔΟΕ, που υπολειτουργεί, επειδή αυτό συμφέρει στο σύστημα, και που παρεμβαίνει επιλεκτικά επειδή έτσι θέλει η πολιτική του ηγεσία. Ο τιμητής Ρουμελιώτης, φίλος του Στρως-Καν που ήταν φίλος του Γιωργάκη που από κοινού και μυστικά μεθόδευσαν την είσοδο της Ελλάδας στο ΔΝΤ, ήξερε τους απεχθείς, τους προδοτικούς όρους του Μνημονίου αλλά δεν τους κατήγγειλε. Ούτε βέβαια παραιτήθηκε, αλλά έπαιρνε τον παχυλό του μισθό στις ΗΠΑ υποδεχόμενος και ξεναγώντας εκεί τον φίλο και προϊστάμενό του Βενιζέλο συγγράφοντας από κοινού το Μνημόνιο. Για να επιστρέψει πια στην Ελλάδα όταν δεν τον χρειάζονταν πουθενά, να γίνει αντιπρόεδρος της Τράπεζας Πειραιώς και του Σάλλα -οι Πασόκοι ανέκαθεν αλληλοβοηθούνταν- και να συγγράψει τις “αποκαλύψεις” του ώστε να δοθεί το τελειωτικό χτύπημα στον Γιωργάκη υπέρ του “αδιάφθορου” Βαγγέλα. Ξέρετε, αυτού που πήρε την λίστα Λαγκάρντ σπίτι του. Τι ωραία που έχει δέσει πλέον το γλυκό! Πώς το έλεγε ο Αλέκος Σακελλάριος; Η ευγνωμοσύνη είναι μια ανθρώπινη αρετή που την διαθέτουν αποκλειστικά οι σκύλοι...

Τετάρτη, 20 Ιουνίου 2012

Κυριακή, 17 Ιουνίου 2012

Πως καταντήσαμε Παλληκαράκια κουρεμένα Φασιστικά γαλουχημένα Βαρούν γυναίκες δημοσίως Πολύ ξεθάρρεψε το κτήνος Πιστεύουν έφτασε η ώρα Για να κουρσέψουνε τη χώρα Να αρπάξουν ότι έχει απομείνει από τις τρόικας τη δίνη μπότες λοστούς και αλυσίδες ζωστήκανε οι νταμαρτζήδες βγήκαν σεργιάνι οι νέοι χύτες και σπαν μερόνυχτα βιτρίνες μα ο λούκι λούκ επαγρυπνεί Παυλόπουλος εις την σκηνή τον ρόλο έχει αναλάβει τον νόμο για να επιβάλει βοηθός του είναι ο Παπαδάκης ο διοργανωτής της μάχης το είχε αυτός διαισθανθεί δημόσια το είχε πει νόμισε ώμος προς στιγμή πως μάλλον θα διαψευστεί μα να που ο καυγάς ανάβει και καμαρώνει όλο χάρη στην άλλη όχθη επαγρυπνεί οι Νταλτων συμμορία γνώστη τον λούκι λούκ αμφισβητεί δίνει αμέσως εντολή με καραμπίνες οπλιστείτε κι, αλλοδαπούς πυροβολείτε Καρατζαφέρης είναι εδώ σας στέλνει αμέσως νομικό τέτοια ξευτίλα τέτοιο χάλι δεν το χωράει το κεφάλι μας κυβερνούνε οι τρελοί άλλο κακό να μη μας βρει του Έλληνα