Κυριακή 28 Φεβρουαρίου 2010

Ο Αδόλφος ζει




Η ανταλλαγή μύδρων μεταξύ ελλήνων και γερμανών αξιωματούχων, η στοχοποίηση της Ελλάδας από την Καγκελαρία της Άνκελα Μέρκελ καθώς και τα παρελκόμενα ξεχεστήρια από το γερμανικό τύπο, μας κάνουν αναμφισβήτητα να αντιδρούμε δυσανεκτικά. Το βίωμα της ναζιστικής Κατοχής άλλωστε έχει περάσει στην κυτταρική μας μνήμη και με κάθε ευκαιρία αφυπνίζεται και υποτροπιάζει ευρύτατα.

Πολύ περιορισμένο παραμένει ακόμα ωστόσο, το κομμάτι της κοινής γνώμης που παρουσιάζει συμπτώματα ιστορική αλλεργίας κάθε φορά που ένα συμβάν στις παρυφές της μεγάλης ειδησεογραφίας, έρχεται να αποδείξει ότι το 3ο Ράιχ και η αιματηρή του ψευτοϊδελογία, διαθέτουν ακόμα έρεισμα στα μυαλά κάποιων νεαρών ελλήνων. Ένα τέτοιο γεγονός έλαβε χώρα στην, κατά τ’ άλλα αδούλωτη και δημοκρατική, νήσο Κρήτη. Τρεις νεαροί επιτέθηκαν σε μία 27χρονη φιλόλογο που επέστρεφε στο σπίτι της στις 8.15 το βράδυ. Την ακινητοποίησαν, της χάραξαν τα χέρια και της σημάδεψαν τα ρούχα με αγκυλωτούς σταυρούς. Κι αν αναρωτιέστε γιατί επέλεξαν τη συγκεκριμένη κοπέλα, η απάντηση είναι εύγλωττη. Η φιλόλογος παρέδιδε δωρεάν μαθήματα ελληνικής γλώσσας σε παιδιά μεταναστών.

Κυριακή 7 Φεβρουαρίου 2010

Το Ντουμπάι και ο Αντώνης

Ήταν, που λέτε, ένα αραβικό εμιράτο, μες στην άμμο και την ξεραΐλα, ονόματι Ντουμπάι. Το οποίο εν έτει 1966 ανακάλυψε πως διαθέτει κοιτάσματα πετρελαίου. Και πολύ λογικά βάσισε την οικονομία του στον μαύρο χρυσό. Μέσα σε μια δεκαετία ο πληθυσμός αυξήθηκε κατά σχε δόν 300% – ας όψονται οι Ινδοί και Πακιστανοί εργατομετανάστες. Το εμιράτο μας άνθιζε.
Πλην όμως, τα κοιτάσματά του, ως φαίνεται, δεν ήταν και για χόρταση. Έπρεπε να βρεθεί εναλ λακτική για την κρατική οικονομία. Κι έτσι, γύρω στα τέλη του ’90 το Ντουμπάι, ενισχυμένο από τον Πόλεμο του Κόλπου, άρχισε να επαναπροσδι ορίζει εαυτόν. Τα πετροδόλαρα συνεισέφεραν πια μόλις 6% στην ντουμπαϊκή οικονομία. Διότι πλέον είχε βρεθεί καινούργιο κοσκινάκι.
Ο οικοδομικομεσιτικός οργασμός που ενέσκηψε στην άμμο του Ντουμπάι άλλαξε δραματικά το φυσικό τοπίο, προσέλκυσε μυριάδες επενδυ τών και μετέτρεψε το εμιράτο στον πιο προσφιλή προορισμό των απανταχού εθισμένων της κατανάλωσης – των συνελλήνων μη εξαιρουμένων. Το εμιράτο μας φυσούσε.
Μέχρι που πριν από λίγες μέρες έσκασε και η είδηση που σοβούσε μήνες τώρα: ο άνεμος που πνέει πάνω από τα... χιονοδρομικά κέντρα, τους ουρανοξύστες, τα τεχνητά νησιά και τα υπόλοιπα χλιδάτα πλην κιτσάτα καλούδια του λαοφίλητου εμιράτου είναι έτοιμος να τους πάρει και να τους σηκώσει... Υπέρογκα χρέη στην κρατικών συμ φερόντων μεγαλοκατασκευαστική Dubai World, δυσκολίες αποπληρωμής, γιαπιά που μένουν μεσοστρατίς, το όλο μέλλον άδηλον.
Και ξαφνικά, εκεί που ψηλαφούσα την εμιρατική είδηση, ήρθε ο κουφός ο παραλληλισμός και με κοίταξε κατάματα. Διότι, αν το καλοδείς, η άνοδος και η (επαπειλούμενη) πτώση του φοβερού και τρομερού Ντουμπάι έρχεται και κουμπώνει περίφημα με την πορεία της Νέας Δημοκρατίας.
Όχι, αλήθεια τώρα. Ο Καραμανλής ο senior, ας πούμε, ήταν σίγουρα το πετρέλαιο της παράταξης. Αυτός που έδωσε το raison d’ être κι έβαλε τα θεμέλια του νεοδημοκρατικού εμιράτου. Ακολούθησε η περίοδος ΠΑΣΟΚ, οπότε και το εμιράτο κλυδωνίστηκε και έδειχνε αβέβαιο περί του πρακτέου. Και τότε, τρία χρόνια μετά τα εγκαίνια του ιστιόμορφου και περιφανούς ξενο δοχείου Μπουρτζ Ελ Αράμπ στο Ντουμπάι, η Νέα Δημοκρατία βρήκε επιτέλους το δικό της οικοδομικομεσιτικό κελεπούρι.
Το όνομά του, Καραμανλής junior. Οι ελπίδες ανάκαμψης και παντοκρατορίας της παράταξης έγιναν ουρανομήκεις. Οι επενδυτές – πολιτικοί τε και κανονικοί – άρχισαν να συρρέουν στη Ρηγίλλης. Πλην όμως, τα πράγματα εδώ μπερδεύ τηκαν πολύ πιο γρήγορα απ’ ό,τι στο Ντουμπάι. Κάποιοι λένε πως καθοριστικό ρόλο στην πτώση της Νέας Δημοκρατίας έπαιξαν οι κτηματομε σιτικές δραστηριότητες του μοναχού Εφραίμ. Κάποιοι άλλοι υπενθυμίζουν σκωπτικά πως είναι κουτό στην άμμο να χτίζεις παλάτια – ειδικά όταν δεν σκαμπάζεις γρι από οικοδομή. Ή από πολιτι κή, ενδεχομένως.
Εν πάση περιπτώσει, το πολιτικό Ντουμπάι που επιχείρησε να στήσει ο Ραφηνάτος και οι συν αυτώ, ήρθε και γκρεμίστη κε με πάταγο στις 4 του Οκτώβρη. Κάπου εδώ τελειώνουν οι παραλληλισμοί, δεδομένου ότι το εμιράτο της αραβικής χερσονήσου δεν έχει καταρρεύσει – ακόμα.
Θεωρώ, ωστόσο, ότι ο εμίρης του Ντουμπάι θα μπορούσε να πάρει ένα κάποιο μάθημα ανα λύοντας την ψήφο των 770.683 νεοδημοκρατών, οι οποίοι ανέδειξαν τον Αντώνη Σαμαρά νέο ταγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Διότι η μεγα λοπρεπής έλευση του Μεσσήνιου πολιτικού στο τιμόνι της Νέας Δημοκρατίας σηματοδοτεί, χωρίς καμιά αμφιβολία, του διαζύγιο από τις... κτηματομεσιτικές ταρζανιές του πρόσφατου νεοδημοκρατικού παρελθόντος.
Πολιτικός αναλυτής έλεγε την επομένη της νεοδημοκρατικής εκλογής ότι τούτη η ψήφος ισοδυναμεί με την απενοχοποίηση της Νέας Δημοκρατίας. Ορθότατο και ακριβές. Τέρμα οι αμετροεπείς αλλαξοκωλιές που θυμίζουν την πενταετία Καραμανλή, τέρμα τα παλάτια στην άμμο, τέρμα και το ψάρεμα στα θολά νερά του μεσαίου χώρου. Τέρμα για το Μητσοτακαίικο δεν λέω, διότι, ως γνωστόν, έχει πολλά ποδάρια – καθότι και μεγάλο σόι.
Ο Σαμαράς το είχε εξαγγείλει καθ’ όλη τη διάρκεια της προεκλογικής του περιόδου: θα νοικοκυρέψουμε το σπίτι μας, πρώτ’ απ’ όλα. Θα ξαναγυρίσουμε στην άμμο της ερήμου μας – έχοντας, βεβαίως, πρώτα βγάλει το κεφάλι από την ίδια αυτήν άμμο – και θα ξαναστήσουμε κόκκοκόκκο το εμιράτο μας. Θα κλείσουμε τα χιονοδρομικά κέντρα τέρατα καταμεσίς της ερήμου που μας ξέβρασαν στις όχθες της λίμνης Βιστωνίδας...
Εικάζω, πάντως, ότι ο Αντώνης δεν θα κάνει το λάθος να ξαναγυρίσει και στα πετρέλαια. Οι καιροί έχουν αλλάξει, η κλιματοσυνάντηση της Κοπεγχάγης πλησιάζει και η – νεφελώδης πλην επικοινωνιακά αστεράτη – πράσινη ανάπτυξη του Γιώργου επί του παρόντος φυσάει.
Κάποια άλλη συνταγή ευημερίας πρέπει να βρει το άρτι ανανήψαν εμιράτο της Ρηγίλλης. Εύκολο δεν είναι, πλην όμως οι συνθήκες φαντάζουν ιδανικές. Και βλέποντας τον πρωθυ πουργό και τον νέο αργηγό της αντιπολίτευσης να συναντιούνται πολιτισμέ να και υπεράνω μια μόλις μέρα μετά την εκλογή του δεύτερου, δεν ξέρω, βρε αδελφέ, αλλά με κατέλα βε κάτι σαν αισιοδοξία για το νέο πολιτικό γίγνεσθαι του τόπου.

Κυριακή 31 Ιανουαρίου 2010

Κυριακή 10 Ιανουαρίου 2010

Arbeitslosigkeit

Schlechte Meldungen kann auch die neue Regierung nicht gebrauchen. Deshalb bleibt sie wie die alte dabei, die Arbeitslosenzahlen schön zu rechnen. Arbeitslose, die krank sind, einen Ein-Euro-Job haben oder an Weiterbildungen teilnehmen, werden bereits seit längerem nicht als arbeitslos gezählt. Fast alle Arbeitslosen, die älter als 58 sind, erscheinen nicht in der offiziellen Statistik. Im Mai 2009 kam eine weitere Ausnahme hinzu: Wenn private Arbeitsvermittler tätig werden, zählt der von ihnen betreute Arbeitslose nicht mehr als arbeitslos, obwohl er keine Arbeit hat.
Wer die tatsächliche Arbeitslosigkeit erfassen will, muss ehrlich rechnen. Dazu sagte der damalige Arbeitsminister Olaf Scholz (SPD) am 4. Juni 2009 in der Fernsehsendung Panorama: "Alles, was an Effekten durch arbeitsmarktpolitische Maßnahmen entsteht, wird jedes Mal zusammen mit der Arbeitsmarktstatistik veröffentlicht. ... Ich glaube, dass man sich auf die Seriosität dieses Prozesses verlassen kann." Wer anders rechnen wolle, könne ja "seine Zahl veröffentlichen - und dazu ein Flugblatt drucken." Das tun wir gern. Hier ist die tatsächliche Zahl, die allein auf amtlichen Daten beruht. Im Oktober 2009 sind 4,48 Millionen Menschen arbeitslos. Zeit zu handeln statt zu tricksen.
Dezember 2009
Tatsächliche Arbeitslosigkeit im Dezember 2009 4.548.943
Offizielle Arbeitslosigkeit 3.275.526
Nicht gezählte Arbeitslose 1.273.417
Nicht gezählte Arbeitslose aufgeschlüsselt:
Älter als 58, beziehen Arbeitslosengeld II circa 350.000
Älter als 58, beziehen Arbeitslosengeld I (§ 428 SGB III) 5.641
Ein-Euro-Jobs (Arbeitsgelegenheiten) 326.454
Berufliche Weiterbildung 229.573
Eignungsfeststellungs- u. Trainingsmaßnahmen (z.B. Bewerbungstraining) 4.511
Aktivierung und berufliche Eingliederung (z. B. private Arbeitsvermittlung) 273.456
Beschäftigungszuschuss (für schwer vermittelbare Arbeitslose) 42.196
Arbeitsbeschaffungsmaßnahmen 4.827
Kranke Arbeitslose (§126 SGB III) 36.750

ΨΕΥΔΟΠΑΝΔΗΜΙΑ

H υγεία των πολιτών δεν απειλείται μόνο από τις εκάστοτε πανδημίες. Απειλείται και από τις… «ψευδοπανδημίες». Μέχρι πριν από λίγο καιρό, οποιοσδήποτε σχετικός υπαινιγμός θα παρέπεμπε κατευθείαν σε ανώνυμους συνωμοσιολόγους, σε σχιζοφρενείς επιστήμονες, σε αποτυχημένους ρεπόρτερ- ερευνητές ή σε λάτρεις των ταινιών φαντασίας. Να όμως που ο νεολογισμός «ψευδοπανδημία» θα ακουστεί επισήμως και στο Στρασβούργο. Μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης ζητούν τη δημιουργία ειδικής Επιτροπής, αρμοδιότητα της οποία θα είναι η διερεύνηση της αυθεντικότητας των επιστημονικών δεδομένων και των διεθνών συναγερμών περί της επικινδυνότητας των νέων ιώσεων.

Με κείμενο που υπογράφεται από βουλευτές 10 ευρωπαϊκών χωρών, ο επιδημιολόγος Βόλφγκανγκ Βόνταργκ (μέλος κι αυτός του Συμβουλίου της Ευρώπης) ζητά να ξεψαχνιστούν οι μεθοδεύσεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας αναφορικά με τη Νέα γρίπη καθώς και τα στοιχεία στα οποία αυτές βασίστηκαν. Οι υπογράφοντες φρονούν ότι έτσι η Ευρώπη θα είναι περισσότερο υποψιασμένη κι ότι θα αποφευχθεί στο μέλλον ο κενός περιεχομένου πανικός…

Κυριακή 20 Δεκεμβρίου 2009

ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ

Έξυπνοι άνθρωποι οι δεσποτάδες, αδέρφια. Μανούλες στη στρατηγική και την τακική. Αντί να βγουν με τις αγιαστούρες και τις πατερίτσες στους δρόμους για τα φορολογικά τους και τις προσλήψεις εκκλησιαστικών υπαλλήλων, προτίμησαν να κάνουν ένα βήμα πί σω στο έλασσον θέμα της αύξησης από ένα τοις χιλίοις σε τρία τοις χιλίοις του Ειδικού Τέλους Ακίνητης Περιουσίας (και πώς να μην έκαναν σε συνθήκες οικονομικής κρίσης και την ώρα που πληρώνουν όλοι) αφήνοντας τα παζάρια και τα αλισβερίσια για το μείζον ζήτημα της περιουσίας, όπου θα γίνει και το μεγάλο παιχνίδι μεταξύ Ιερώ νυμου και Παπανδρέου.

Άλλωστε συμφωνήθηκε και εκκρεμεί συνάντηση του πρωθυπουργού με τον αρχιεπίσκοπο, ο οποίος δεν θα πάει μόνος του στο ραντεβού, αλλά θα συνοδεύεται και από πέντε μέλη της Ιεράς Συνόδου. Όσο για το θέμα των προσλήψεων υπαλλήλων των Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου της Εκκλησίας της Ελλάδος, καλά θα κά νει ο Ραγκούσης να μη θριαμβολογεί, όπως έκανε στον Κοινοβουλευτικό Το μέα Εργασίας του ΠΑΣΟΚ, διότι θα διαψευστεί και θα του ζητήσουν λογαριασμό οι πράσινοι συνάδελφοί του.

Το προχθεσινό ανακοι νωθέν της Ιεράς Συνόδου είναι σαφές: Ναι στον έλεγχο νομιμότητας του ΑΣΕΠ (που έτσι κι αλλιώς γινόταν), αλλά με τις πρόνοιες του άρθρου 42 του Καταστατικού Χάρτη της Εκκλησίας, ο οποίος, ως γνωστόν, είναι και αυξημένης ισχύος και δεν καταργείται από έναν άλλο απλό νόμο. Και όσοι αμφιβάλλουν γι’ αυτά που λέμε, ας ρίξουν μια μα τιά στην Ιστορία και θα καταλάβουν τι σημαίνει δεσποτικό χαμόγελο και την ίδια ώρα «διολίσθη ση διά του πριονίσματος», τέχνη στην οποία οι ημέτεροι ρασοφόροι είναι μανούλες.

Επί της ουσίας τώρα, για να δούμε τι θα βγά λουν από το μπαγιόκο τους (το κομπόδεμα, για τους νεότερους) οι δεσποτάδες. Συγκεντρωτικά στοιχεία δεν υπάρχουν, αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί. Μόνο από ξεχωριστές πηγές μπορούμε να τα μαζέψουμε και χοντρικά να τα υπολογίσουμε συ νολικά σε 6.000.000 ευρουλάκια. Πάρτε χαρτί και καλαμάρι και δώστε βάση:

Μόνο η Εκκλησιαστική Κεντρική Υπηρεσία Οικονομικών (ΕΚΥΟ) με το ένα τοις χιλίοις πλή ρωσε ΕΤΑΚ στην εφορία 700.000 ευρώ. Τώρα με το τρία τοις χιλίοις θα πρέπει να ακουμπήσουν 2.100.000 καθαγιασμένα, άμωμα και άσπιλα ευρώπουλα.

Θέλετε να πάμε στις Μητροπόλεις που θα πλη ρώσουν ξεχωριστό ΕΤΑΚ; Σημειώστε ορισμένα παραδείγματα (σε παρένθεση τα λεφτά που πλή ρωσαν με το ένα τοις χιλίοις):

u Εν αρχή ην ορισμένες από τις λεγόμενες πλού σιες Μητροπόλεις, όπως: Ιωαννίνων 360.000 (120.000), Καλαβρύτων και Αιγιαλείας 210.000 (70.000), Σύρου, Τήνου, Άνδρου, Μυκόνου κ.λπ. (άμα αναφέρουμε όλα τα νησιά που εξουσι άζει αυτή η Μητρόπολη θα θέλουμε μισή σελίδα, αδέρφια) 372.000 (124.000).

u Έρχονται μετά οι «μικρομεσαίες» αλλά και οι φτωχές (οι τελευταίες δεν έχουν αξιοποιήσιμα ακίνητα, σαν να λέμε οι ακτήμονες της Εκκλησίας), όπως: Ηλεί ας 135.000 (45.000), Ύδρας 120.000 (40.000), Κερ κύρας 60.000 (20.000), Σερρών 75.000 (25.000), Αλεξανδρουπόλεως 123.000 (41.000), Πειραιώς 60.000 (20.000), Χίου 45.000 (15.000), Άρτης 43.500 (14.500), Δράμας 9.000 (3.000).

Πάντως, ό,τι και να γίνει, αδέρφια, σ’ αυτό τον τόσο ενδιαφέροντα διάλογο που θα αρχίσει με τις καλύτερες των προθέσεων (τουλάχιστον αυτό λένε στο Μαξίμου και τη Μο νή Πετράκη), να θυμάστε όλοι, πιστεύοντες και μη, πως, όπως λέει και το τραγούδι του Σταύρου Τζουανάκου και της Ευτυχίας Παπαγιαννοπού λου, «υπάρχει και Θεός που βλέπει από ψηλά και ένα ένα στο τεφτέρι του τα γράφει». Και, όπως είναι γνωστό, το τεφτέρι σ’ αυτόν τον μάταιο κόσμο το κρατάνε οι επί Γης εκπρόσωποί του!..

Κυριακή 29 Νοεμβρίου 2009


Ο δημιουργικός κύκλος του συγγραφέα, ηθοποιού, σκηνοθέτη και στιχουργού, Νότη Περγιάλη, έκλεισε στα 89 του χρόνια. Ο πολυσχιδής καλλιτέχνης «έφυγε» χθες και κηδεύτηκε σήμερα στις 13.00 στο Κοιμητήριο Αγίων Θεοδώρων Κορινθίας.

Σύντομο βιογραφικό

Γεννήθηκε στις 16 Αυγούστου του 1920 στα Ανώγεια της Λακωνίας, σπούδασε στο Θεατρικό Σπουδαστήριο του Βασίλη Ρώτα και από το 1948 άρχισε να εργάζεται στο θέατρο, τον κινηματογράφο και το ραδιόφωνο. Το πρώτο του έργο «Ο πόνος γεννάει θεούς» βραβεύτηκε στον Καλοκαιρίνειο διαγωνισμό του 1948. Στη συνέχεια έγραψε τα: «Νυφιάτικο τραγούδι», «Το κορίτσι με το κορδελάκι», «Το χρυσό χάπι», «Αντιγόνη της Κατοχής», «Η γειτονιά του Τσέχωφ», «Μαγική πόλη», «Άνοιξε την πόρτα», «Το άλογο του Θανάση». Επίσης, ο Περγιάλης διασκεύασε μαζί με τον Γεράσιμο Σταύρου το μυθιστόρημα του Νίκου Καζαντζάκη «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται» για το θέατρο και την τηλεόραση, και συμμετείχε σε ταινίες όπως: «Το κορίτσι με τα μαύρα», «Το ταξίδι», «Ηλέκτρα», «Τα κόκκινα φανάρια», «Το χώμα βάφτηκε κόκκινο», «Η δασκάλα με τα χρυσά μαλλιά», «Οι βάσεις και η Βασούλα», «Τρελός και πάσης Ελλάδος» κ.α. Έχει τιμηθεί με το Χρυσό Μετάλλιο της Ιερής Πόλεως του Μεσολογγίου, το Βραβείο των Κριτικών των Εφημερίδων στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.