ΠΡΙΝ 120 ΧΡΟΝΙΑ

Γεώργιος Σουρής 1853-1919

Ποιός είδε κράτος λιγοστό
σ'ολη τη γη μοναδικό
εκατό να ξοδεύει
και πενήντα να μαζεύει;

Να τρέφει όλους τούς αργούς
να'χει επτά Πρωθυπουργούς
ταμείο δίχως χρήματα
και δόξης τόσα μνήματα;

Να'χει κλητήρες για φρουρά
και να σε κλέβουν φανερά
κι' ενω αυτοί σε κλέβουνε
τον κλέφτη να γυρεύουνε;

^^^^^^

Kλέφτες φτωχοί και άρχοντες με άμαξες και άτια
κλέφτες χωρίς μια πήχυ γη και κλέφτες με παλάτια
ο ένας κλέβει όρνιθες και σκάφες για ψωμί
ο άλλος το έθνος σύσσωμο για πλούτη και τιμή

Ολα σ'αυτή τη γη μασκαρευτήκαν
ονείρατα,ελπίδες και σκοποί
οι μούρες μας μουτσούνες εγινήκαν
δεν ξέρομε τι λέγεται ντροπή.

^^^^^^

Ο Ελληνας δυο δίκαια ασκει παραπλεύρως
συνέρχεσθαι τε και ουρείν εις όποιο θέλει μέρος.
Γι'αυτό το κράτος που τιμά τα ξέστρωτα γαιδούρια
σικτίρ στα χρόνια τα παλιά,σικτίρ και στα καινούρια

^^^^^^

Σουλούπι,μπόι μικρομεσαίο
ύφος του γοη,ψευτομοιρέο.
Λίγο κατσούφης,λίγο γκρινιάρης
λίγο μαγκούφης,λίγο μουρντάρης

Σπαθή αντίληψη,μυαλό ξεφτέρι,
κάτι μισόμαθε κι' ολα τα ξέρει.

Κι'απο προσπάππου κι απο παππού
συγχρόνως μπούφος και αλεπού.
Και ψωμοτύρι και για καφέ
το <δε βαρυέσαι> και<ωχ αδερφέ>.
Ωσάν πολίτης,σκυφτός ραγιάς
σαν πιάσει πόστο:δερβέναγας.
Θέλει ακόμα-κι' αυτό είναι ωραίο-
να παριστάνει τον ευρωπαίο.
Στα δυο φορώντας τα πόδια που 'χει
στο 'να λουστρίνι στ'άλλο τσαρούχι.

ΠΑΡΕΛΑΣΗ

Oλο και μικρότερης ηλικίας μαθητές αποφασίζουν να μην κατέβουν με το τμήμα του σχολείου τους στην παρέλαση. Το... έργο, κατά την έκφραση που χρησιμοποιούν στη δική τους αργκό, τους θυμίζει άλλες εποχές, δεν καταλαβαίνουν τη σκοπιμότητα που υπηρετεί, εν ολίγοις δεν τους λέει τίποτε. « Εδώ οι περισσότεροι μαθητές, ακόμη και όσοι παρελαύνουν περήφανα, δεν γνωρίζουν τι συνέβη την 25η Μαρτίου του 1821,ή την 28η Οκτωβρίου του 1940», λέει ο Δημήτρης Νικολαΐδης, πρωτοετής φοιτητής σήμερα, ο οποίος έκανε την πρώτη και τελευταία του παρέλαση πριν από... κάμποσα χρόνια, στην Γ΄ Δημοτικού!
Χρύσα και Ιάσων
Η Χρύσα είναι μόλις 9 ετών. Πηγαίνει στην Δ΄ Δημοτικού, σε σχολείο της Θεσσαλονίκης. Αν και μικρή, πριν από λίγες ημέρες ενημέρωσε τη μητέρα της ότι δεν θέλει να συμμετάσχει στην παρέλαση: « Δεν περπατάω χωρίς λόγο» δήλωσε ορθά κοφτά, εξηγώντας ότι «δεν μπορεί να βρει νόημα στις παρελάσεις. Είναι άσκοπο και κουραστικό». Το ανακοίνωσε ήδη και στο σχολείο της και όπως λέει δεν συνάντησε καμία αντίδραση από δασκάλους και συμμαθητές.
Τα δύο τελευταία χρόνια παρακολουθούσε τον 15χρονο σήμερα αδελφό της Ιάσονα, μαθητή της Γ΄ Γυμνασίου πια, να μην πηγαίνει στις παρελάσεις. Ο νεαρoς δηλώνει «αντιμιλιταριστής» και ότι από την αρχή του Γυμνασίου αρνείται να παρελάσει .
«Τα τελευταία χρόνια έχει αναπτυχθεί έντονος προβληματισμός για το αν οι παρελάσεις βοηθάνε στην ανάπτυξη της ιστορικής συνείδησης των μαθητών» τονίζει το μέλος του διοικητικού συμβουλίου της ΟΛΜΕ Θέμης Κοτσιφάκης. «Κατ΄ αρχήν έχουν έντονο στρατιωτικό χαρακτήρα και εκτός αυτού συμβάλλουν στο να αναπτύσσονται οι διακρίσεις- οι ψηλοί και οι κοντοί, οι Ελληνες και αλλοδαποί κτλ. Ισως έπρεπε να αντικατασταθούν με άλλες μορφές εκδηλώσεων, που πρέπει να γίνονται στο σχολείο με τη συμμετοχή των μαθητών, οι οποίες θα τους βοηθούν να αποκτήσουν ιστορική γνώση και να επικεντρώνονται στα συμπεράσματα που θα μπορούσε να βγάλει κάποιος σήμερα από το ιστορικό αυτό γεγονός» τονίζει ο κ. Κοτσιφάκης. Σημειώνει επίσης ότι: «Στην πραγματικότητα η συμμετοχή των μαθητών δεν είναι υποχρεωτική. Βέβαια υπάρχουν περιστατικά, κυρίως σε μικρές κοινωνίες, που ασκούνται κάποιες έμμεσες πιέσεις προς τους μαθητές, αλλά αυτές αποτελούν μάλλον την εξαίρεση».
Στο ίδιο μήκος κύματος είναι και το κείμενο που υπογράφουν μέλη του Συλλόγου Διδασκόντων του 1ου Πειραματικού Δημοτικού Σχολείου Θεσσαλονίκης με τίτλο «Ανακοίνωση για την επιβολή συμμετοχής του σχολείου μας στην παρέλαση». Οι εκπαιδευτικοί επισημαίνουν ότι υπήρξε «άνωθεν επιβολή συμμετοχής του σχολείου στην παρέλαση για δεύτερη συνεχή χρονιά» και προσθέτουν ότι «η μαθητική παρέλαση (και μάλιστα στρατιωτικού τύπου) δεν αντέχει ούτε τη στοιχειώδη κριτική προσέγγιση από οποιαδήποτε σύγχρονη παιδαγωγική σκοπιά, καθώς όλα στην παρέλαση παραπέμπουν σε παιδαγωγικούς αρχαϊσμούς στρατιωτικού τύπου. Για αυτό και όλη η προετοιμασία είναι μια ξεκομμένη δράση στον χώρο του σχολείου».

...επτωχεύσαμεν

Τον Δεκεμβρη του 1893 ο Χαρ.Τρικούπης είπε εκείνο το περιβόητο <δυστυχώς επτωχεύσαμεν>
Ηταν μια Παραδοχή της ελεεινής κατάστασης που έφτασε το νεοσύστατο τότε Ελληνικό κράτος.
Το παραφουσκωμένο τερατούργημα που οι εκάστοτε κυβερνώντες κατασκεύασαν καθ`εικόνα και ομοίωσην,και ολα αυτά με τις ευλογίες του διευθαρμένου και σάπιου κλήρου.
Εξουσία και ρασοφόροι χορεύοντας Ταγκό βυθίζανε τον Νεοέλληνα ολο και πιο βαθειά στή λάσπη και στον βούρκο.
Στο κράτος αυτό μετονομάστηκε η Κουτοπονηριά σε Καπατσοσύνη,η Απατεωνιά σε Φιλοξενία,ο Ραγιαδισμός σε Μαγκιά κ.λ.π
Οι Νεοέλληνες σε μια μάζα απο αρρωστημένους θρησκόληπτους και μοιρολάτρες.
Οι Κυβερνώντες επι δεκαετίες ρίχνανε στάχτη στα μάτια του κόσμου τραγουδώντας του νανουρίσματα που τους υπαγόρευαν οι ξένοι σύμμαχοι τους.
Το κακό χειροτέρευε απο μέρα σε μέρα.
Οι βουλευτάδες γεμίζανε τις τσέπες με λογής λογής καλούδια,οι κάτοικοι της Μπανανίας ζούσαν σε έναν κόσμο < ομορφο αγγελικά πλασμένο > λέγοντας ψέμματα ο ένας στον άλλον
Στην κατάσταση αυτή που φτάσαμε μας έγινε κάποτε αντιληπτό οτι ...επτωχεύσαμεν.
Η Δωροδοκεία η Διαφθορά,η θρησκοληψία,ο Δεβαργιεστισμός, ο Ρατσισμός μπαίνουν στήν καθημερινότητα του Νεοέλληνα.
Μπορούμε να αλλάξουμε Πορεία αλλάζοντας απο την βάση αυτό το παραμορφωμένο τερατούργημα η να συνεχίσουμε με τις ίδιες συνήθειες και ρυθμούς τον δρόμο πρός την ολική καταστροφή;

Το νερό...νεράκι

Με στατιστικά στοιχεία της Ομοσπονδίας Ερυθρού Σταυρού και Ερυθρού Ημισέληνου ( IFCR ), 880 εκατομμύρια άνθρωποι στόν κόσμο δεν έχουν πρόσβαση σε καθαρό νερό.
Περι τα 2,7 δισεκατομμύρια απο τα οποία 980 εκατομμύρια παιδιά δεν έχουν πρόσβαση σε εγκαταστάσεις υγιεινής.
Αν σκεφτούμε οτι περισσότεροι απο τους μισούς κατοίκους των νησιών του Ειρηνικού δεν έχουν πόσιμο νερό αλλά ούτε εγκαταστάσεις υγιεινής.
Πάντα με τις επίσημες στατιστικές στήν Ασία και Αφρική γυναίκες δια
νύουν κάθε μέρα με τα πόδια εξι και παρα πάνω χιλιόμετρα για ...νερό.
Ανθρώπινο δικαίωμα που πρέπει να το έχουν όλοι δήλωσε εκπρόσωπος
του ( IFCR ).
Ολοι εμείς που έχουμε δύο και τρείς χειτώνας,εμείς που το όνειρό μας
είναι το σπόρ αυτοκίνητο και το τελευταίο μοντέλο του κινητού, μπορού
με άραγε να αναλογισθούμε πόσοι συνάνθρωποι μας διψούνε κυριολεκ
τικά για...νερό! Αν δεν μας έχει κυριεύσει το τέτας του καταναλωτισμού
αν υπάρχουν έστω λίγα ίχνη ανθρωπιάς ας κάνουμε μερικές σκέψεις
για τους συνανθρώπους του μπλέ πλανήτη.

ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ

Απο την FAZ στις 16.03.2010
1.
Was sind eigentlich Griechen?

Die Griechen stammen nicht von Griechen ab. Das ist eine historische Wahrheit, die den Griechen insgeheim keine Ruhe lässt, weshalb sie die slawische Minderheit im Norden des Landes immer noch tüchtig triezen und der kleinen Balkanrepublik Mazedonien ihren Namen nicht gönnen. Machen wir es kurz: Am Ende der Antike, um das Jahr 600, brachen die Slawen über das ausgeblutete Hellas herein und besiedelten es. Dann, nach der Eroberung Konstantinopels um 1204, kamen fränkische Kreuzfahrer, ihnen folgten Bulgaren, Serben, Katalanen und schließlich die Osmanen, die ab 1450 auch die Macht übernahmen. Zwischendurch hatten sich noch albanische Stämme in den dünn besiedelten ländlichen Regionen Thessaliens, Böotiens und auf der Peloponnes niedergelassen. Und selbst die entscheidende Schlacht des griechischen Unabhängigkeitskriegs, in der die englische und die französische Flotte 1827 die Marine des Sultans zusammenschossen, fand an einem Ort statt, Navarino, der nach einem fremden Reitervolk, den Awaren, benannt ist. Von dort ging es dann über die Befreiung Thessalonikis - damals mehrheitlich von Türken und sephardischen Juden bewohnt - weiter bis zur kleinasiatischen Katastrophe von 1922 und dem nachfolgenden Bevölkerungsaustausch mit der Türkei, bei dem das kleine Land eineinhalb Millionen Auslandsgriechen aufnehmen und integrieren musste. Jeder vierte heutige Grieche stammt von diesen Zuzüglern ab, ebenso viele haben slawische oder albanische Wurzeln, aber natürlich halten alle zusammen wie Pech und Schwefel, wenn es gegen äußere Feinde geht. Und da die Türken - Rache für Konstantinopel! - gerade nicht zur Hand sind, geben die Deutschen eine ideale Zielscheibe ab. Denn sie haben während des Zweiten Weltkriegs im Mutterland der europäischen Kultur auf eine Weise gehaust, dass man heute noch schamrot werden muss. (Andreas Kilb)